دانیا ریموند بوگنو، فیلمساز نوجوی الجزایری که این روزها توجه منتقدان سینمایی و پیگیران جدی فعالیت‌های هنری را به خود جلب کرده، پشت دوربین این فانتزی تاریخی قرار گرفته است. او بعد ازچند فیلم کوتاه نامتعارف با توفان‌های خاموش، اولین ساخته بلند سینمایی‌‌اش را ارائه می‌کند.سازندگان فیلم آن‌را در سکوت خبری جلوی دوربین برده‌اند وگفته می‌شود با پایان کار فیلمبرداری، تدوین آن آغاز شده است.با آن‌که تلاش شده داستان این فانتزی تاریخی در کشوری بدون نام اتفاق بیفتد تا نگاهی جهانشمول به مشکلات تاریخی جهان عرب زبان و شمال آفریقا داشته باشد اما اشارات مختلف حکایت از آن می‌کند که این ماجراها قبل از هر چیز در الجزایر رخ داده است. شخصیت اصلی داستان فیلم، ناصر‌ با بازی خالد بنایسا(چهره مطرح دنیای عرب‌) مردی 45ساله است که به کار روزنامه‌نگاری مشغول است ویک روزبا اتفاقی عجیب وغریب روبه‌رو می‌شود.او یک روز زمان مراجعه به دفتر روزنامه متوجه توفانی زرد رنگ می‌شود که فضای شهر را اشغال کرده است. هنگام گزارش این رخداد عجیب و غریب، ناصر متوجه اتفاقات فراواقعی بیشتری می‌شود که حوادث مختلفی را به دنبال خود دارد. در چنین اوضاع و احوال عجیب و غریبی است که ناگهان سروکله فجره، همسر درگذشته ناصر هم پیدا می‌شود. ناصر طی رجعتی به گذشته با تاریخ خانواده و کشور خود مواجه شده و باید دست به انتخابی مهم بزند. او که در زندگی واقعی خود همیشه تلاش داشته از سیاست و مسائل مربوط به آن دور بماند، حالا کشور، دوستان و خانواده‌‌اش را درمعرض خطر و تهدید جدی نیروهای استعماری فرانسه در الجزایر دوران بعد از جنگ جهانی دوم و مبارزات مردمی علیه اشغال و استعمار می‌بیند. ناصر با پیوستن به صف مبارزان انقلابی، می‌کوشد با گذشته تاریک و مبهم خود وداع کند واین کار،عواقب دردناکی برایش دارد.خانم دانیا ریموند بوگنو دررابطه بااولین ساخته سینمایی‌‌اش چنین می‌گوید: «هدف اصلی‌ام از این داستان، ظاهر کردن خاطرات گذشته ورویارویی شخصیت‌های داستان با آن است. روبه‌رو شدن با گذشته همیشه مخاطراتی با خود دارد که آدم‌ها باید هزینه‌های مربوط به آن را پرداخت کنند. بسیاری از جوانان کشور با تاریخ گذشته خود آشنایی چندانی ندارند و فیلم‌های سینمایی نباید برای آنها نقش کلاس‌های خسته کننده تاریخ مدرسه و دانشگاه را بازی کند. برای تعریف تاریخ گذشته بهتر است از داستان‌هایی جذاب و سرگرم کننده استفاده کنیم تا قشر جوان علاقه‌مند با شوق و رضایت به تماشای آنها بنشیند. زمان نگارش فیلمنامه،پژواک‌هایی ازدوران کودکی‌ام را درالجزایر شنیدم.تاریخ ما سرشار از درد و رنج  جنگ داخلی و خارجی بوده است. تمام این اتفاقات و داستان‌ها ارزش بیان و تعریف تصویری دارند و ما فیلمسازان وظیفه نمایش آنها را داریم.»

کیکاوس زیاری | گروه فرهنگ و هنر