قدم گذاشتن در مسیر خیر و گذشتن از اموال برای نیازمندان توسط والدین، راهی برای علاقه‌مند شدن فرزندان به مشارکت در کار خیر است. پدر و مادرها باید برای کودکان خود الگو باشند چرا که بهترین آموزش برای بچه‌ها تماشا کردن و تقلید از رفتارهایی است که در اطراف‌شان می‌گذرد.وقتی روی همدلی و نیکوکاری تمرکز می‌کنیم، درد ورنجی را که دیگران متحمل می‌شوند،بهتر می‌توانیم به کودک توضیح ‌دهیم. گاهی اوقات، ساده‌‌ترین راه برای آموزش اهمیت نیکوکاری به بچه‌‌ها، نشان دادن نحوه نیکوکاری به آنها در خانه است. همچنین والدین با انجام فعالیت‌های خیرخواهانه درهر ماه می‌توانند به بچه‌هایشان، نیکوکاری را آموزش دهند.هدیه دادن نیز یکی از اقداماتی است که در پرورش روحیه نیکوکاری در کودکان حائز اهمیت است اما نکته اصلی این است که عمل هدیه دادن باید برای کودکان جالب باشد تا آنها بخواهند نیکوکاری را بخشی اززندگی خود کنند.والدین بایدکودکان خودرا به جهت کار سخاوتمندانه‌شان تشویق کنند و با او درباره کاری که انجام داده صحبت کنند. تعریف وخواندن داستان‌هایی با مضمون و محتوای بخشندگی برای آنان نیز بسیار موثر است. از سوی دیگر مطرح کردن تجربیات والدین درباره کمک کردن‌شان به دیگران برای کودک، ذهنیت اورا نسبت به این موضوع بسیار خوب می‌کند. به صورت کلی رشد این ویژگی اخلاقی در کودکان باعث می‌‌شود آنها در بزرگسالی خودخواه نشوند و به دیگران نیز به عنوان هم نوع توجه کنند.