زوجینی‌که به‌خاطر کوچک‌ترین مسأله، مشاجره‌شان به حدی بالا گیرد که هیچ‌کدام به احترام دیگری کوتاه نمی‌آید و دیگر از آن حرف‌ها و محبت‌های عاشقانه خبری نیست. نوعی حفظ اجباری و ظاهری ازدواج که به بهانه ترس از آینده فرزندان، انگ اجتماعی و... رقم می‌خورد. این وضعیت در طول زمان اتفاق می‌افتد و شدت آن می‌تواند از زوجی به زوج دیگرمتفاوت باشد. این در حالی است که در طلاق عاطفی، زندگی زناشویی زیر یک سقف ادامه خواهد یافت اما روابط عاطفی زوجین از کیفیت مطلوبی برخوردار نیست. وضعیتی که شاید تا آخر عمر زوجین ادامه پیدا کند یا در مرحله‌ای به طلاق قانونی ختم شود. این نوع از طلاق به معنای عدم معاشرت‌پذیری و عدم تعلق عاطفی بین زوج‌‌هاست که به کنار هم بودن و کنش متقابل با یکدیگر در امور زندگی تمایلی ندارند و علاوه بر قطع روابط عاطفی، تعامل بین زوج‌ها به سردی می‌گراید که به زندگی‌های خاموش و فاقد عشق و دوستی تبدیل و اعضای آن تنها به زندگی با یکدیگر ادامه می‌دهند. علل مختلفی در افزایش این نوع از طلاق نقش دارد‌؛ نداشتن مهارت‌های فردی در حل مسائل، عدم گذران وقت با یکدیگر، عدم تأمین نیازهای عاطفی، نارضایتی جنسی و بی‌اعتمادی می‌تواند از عواملی باشد که بر طلاق عاطفی تأثیر‌گذار است.