ماجرای یک روزه کلهگنجشکی
مامانبزرگ قول داده اگر روزه بگیرد، برایش یک چادر نماز گلگلی زیبا بدوزد. ماه رمضان بود و خودش هم بدش نمیآمد برای یک بار هم که شده روزهداری را تجربه کند.
مامان مینا اما میگفت: «شما هنوز کوچک هستی و روزه برایت واجب نیست.» اما او که امسال میخواست به کلاس اول برود، احساس میکرد کاملا بزرگ شده ومیتواند روزهاش را بگیرد.مامان مینا وقتی با اصرارهایش روبهرو شد، گفت: باشه پس تو روزه کلهگنجشکی بگیر.
لب ورچید و گفت: «آخه مامانبزرگ گفته اگه روزه بگیرم برام چادر نماز میدوزه. از اون چادر گلگلیا!»
مامان مینا بغلش کرد و بوسیدش و گفت: «خب روزه کلهگنجشکی هم روزه هست دیگه؛ روزه بچهها کلهگنجشکیه. بعدا که بزرگتر شدی میتونی روزه کامل هم بگیری.» مامانبزرگ هم منظورش از روزهگرفتن همون روزه کلهگنجشکی بود. با اینکه چیزی نگفت اما ته دلش روزه کلهگنجشکی را بهعنوان روزه قبول نداشت. دلش میخواست مثل مامان و بابا و مامانبزرگ از اذان صبح تا اذان مغرب هیچ چیزی نخورد و موقع افطار مثل بزرگترها سر سفره بنشیند و روزهاش را باز کند.
به مامان گفت قول بده فردا سحر منم بیدار کنی.
مامان لبخندی زد و گفت: «قول قول.»
شبکه میخواست بخوابد،ازهیجان روزهداری فردا خوابش نمیبرد.با نوازش دستهای مهربان مادرآهستهآهسته ازخواب بیدار شد.
«خانم خانما مگه نمیخواستی روزه بگیری، پاشو دیگه.» غلتی زد و دوباره خوابید.
«الان اذان میگنها! پاشو مامان، پاشو سحریات رو بخور که بتونی روزه بگیری.» این بار دیگر از خواب پرید. قرار بود روزه بگیرد اما انگار یادش رفته بود. دست وصورتش را شست و سر سفره نشست. مامان، بابا و مامانبزرگ با لبخند نگاهش میکردند. رو به مامانبزرگ کرد و گفت: «مامانی ببین منم بزرگ شدم و دارم روزه میگیرم.»
مامانبزرگ هم خندید و گفت: «آره قربونت برم.منم سر قولم هستم.» سحریاش را که خورد، رفت خوابید. صبح که از خواب بیدار شد بهشدت تشنهاش بود و اصلا یادش نبود روزه است. همین که رفت تا از یخچال آب بردارد و بخورد، مامان گفت: «مگه شما روزه نبودی؟ یادت رفت؟!» تازه یادش آمد که روزه است.تاغروب خیلی مانده بود واصلا دوست نداشت روزهاش کلهگنجشکی شود. نزدیکهای ظهر احساس کرد صدای قاروقور شکمش هم درآمده است!
نزدیک اذان ظهر بود. مامان برایش سفره افطاری پهن و صدایش کرد تا روزه کلهگنجشکیاش را افطار کند. از یک طرف دلش نمیخواست افطار کند و ازطرف دیگر هم حسابی تشنه و گرسنه بود.
با دلخوری پای سفره نشست تا روزه کلهگنجشکیاش را افطار کند. همین موقع بود که مامانبزرگ با یک بسته کادوپیچشده از راه رسید.«بیا دختر گلم اینم هدیه اولین روز روزهداری تو.»ا...اکبر اذان را که گفتند،چادر گلگلیاش را سرکرد ودر کنار مامانبزرگ مشغول نماز خواندن شد. اولین روز روزهداریاش هرچند کمی سخت بود اما خوش گذشت.