گفت‌وگو با عوامل برنامه سحرگاهی شبكه پویا که قرار است بچه‌ها را سرحال بیاورند
شادی سحرگاهی در «سر سفره خدا»
ادامه از صفحه 5
در ابتدای این گزارش حمیدرضا عطارد، تهیه‌كننده این برنامه به شكل گیری ایده آن در سال‌های قبل اشاره كرد و گفت: چهار سال پیش شبكه كودك ما را صدا كرد و گفت به دنبال ساخت برنامه‌ای هستیم كه در وهله اول به كودكان و نوجوانانی كه روزه اولی هستند، بها و تشخص دهیم تا به آنها بگوییم ما هم برای شما برنامه ویژه‌ای تدارك دیده‌ایم.
بعد هم می‌خواستیم تا به پدر و مادرها كمك كنیم تا بتوانند سحر با بچه‌هایشان همراه شوند و آنها بتوانند كودكانشان را بیدار كنند، چون خواب آلودگی یكی از مساله‌های اصلی این روزهاست كه برای بچه‌ها بیشتر وجود دارد.
به هر حال می‌خواستیم این برنامه وسیله‌ای باشد تا آنها به دلیل فضیلتی كه سحرهای ماه رمضان دارد، چه روزه بگیرند و چه نگیرند، بیدار شوند.
فضای شاد و متفاوت این برنامه آن هم برای سحر، از مواردی بود كه این تهیه كننده درباره اش می‌گوید: بعد از مطرح شدن این موضوع ما پیشنهاد دادیم كه فضا و تم برنامه از آن جایی كه مخصوص گروه سنی مشخصی است، مقداری شاد و مفرح تر یاشد تا نه تنها آنها این فضا بپسندند بلكه برایشان خاطره خودش هم از سحرها به جا بماند.
در همین راستا از همان قسمت اول كه به روی آنتن رفتیم پلاتوهای مجری را به نمایش تبدیل كردیم و در كنار حامد مدرس، مجری برنامه، شخصیتی را قرار دادیم كه نقش یك بچه ده ساله را داشت و باعث شد تا مردم هم در چنین برنامه‌ای شاهد پلاتوهای طنز و متفاوت باشند.
اتفاقی كه می‌توان گفت بعد از مدت‌ها برای اولین بار رخ داده و در تمام برنامه‌ها اغلب دوز عرفانی آن به دلیل حس و حال ماه رمضان بالاتر است.
از استقبال سراسری
تا مهمان‌های ویژه
بخش دیگر این برنامه هم، دعوت از مهمانان است، بخشی كه در مقطعی سراغ افراد شناخته شده حوزه‌های مختلف می‌رفت و امسال بیشتر به سمتی رفته كه در آن افرادی حضور داشته باشند كه یك ویژگی و اقدام قابل توجه در كارنامه كاریشان دارند.
اما این كه با وجود چنین قالبی چه قدر این برنامه مورد استقبال قرار گرفته، موضوعی بود كه تهیه كننده اش می‌گوید: یكی از مهم‌ترین مولفه‌هایی كه در ارتباط با مخاطبان در این سال‌ها به دست آوردیم این بود كه دامنه مخاطبان تنها به تهران و چند شهر اطراف آن محدود نشد و حتی پیامك‌هایی كه از روستاها و شهرهای مرزی و... می‌آمد یا بیشتر بود و یا با میزان آن در داخل برابری می‌كرد. روندی كه با شروع سری جدید برنامه همچنان ادامه دارد.
در كنار اینها تولید هر برنامه‌ای مشكلات خود را دارد، مساله‌ای كه درباره «سر سفره خدا» هم وجود دارد و عطارد با اشاره به آن عنوان كرد: زمانی که برای ساخت یک برنامه در مرحله پیش تولید به آن داده می شود، از مسائل مهم و حساسی است که در شکل گیری آن نقش زیادی دارد، به عنوان مثال سال گذشته که قرار بود برنامه به دلیل مشکلات مالی پخش نشود، یک‌دفعه سه روز و نیم مانده به شروع ماه رمضان، تصمیمشان تغییر کرد وقرار شد تا این برنامه به روی آنتن برود. امسال از دی ماه سال گذشته شروع كردیم اما چون اواخر سال بود شرایط تولید به دلیل بحث كمبود مالی و تعطیلاتی كه بچه‌هایی كه خیلی از آیتم‌ها را به عهده دارند، درگیر كرده بود، سخت شد. با این حال در این مدت روی محتوا و متن كار كردیم و سعی كردیم مطلبی كه ارائه می‌دهیم، تنها مطابق با نظر شخصی ما نباشد به همین دلیل كارشناسان علوم دینی و قرآنی را آوردیم كه در حوزه كودك هم تخصص دارند.
به گفته عطارد، امسال تلاش شده تا بخش‌هایی كه مخاطب پسندتر بوده، پررنگ تر از قبل كار شود، مثل بخش‌های نمایشی و آیتم‌هایی كه قبل تر متفاوت از موضوع اصلی برنامه بودند اما امسال در مسیر موضوعی اند كه برای هر قسمت وجود دارد.
در بخشی با عنوان «سه، دو، یك» موضوعاتی در حوزه رفتارهای اجتماعی از بچه‌ها پرسیده می‌شود و هر كدام درباره آن نظرشان را اعلام می‌كنند، در نهایت نظر مخالف یا موافق آنها هم به نمایش در می‌آید و در واقع این بخش مثل تكه پازلی از برنامه، با ادامه موضوع در قالب كودكانه آن را كامل
می‌كند.
در بخش دیگر این گفت‌وگو صحبت از دكور و صحنه برنامه شد، موضوعی كه تهیه‌كننده در خصوص آن می‌گوید: از سال اول به‌دنبال آن بودیم تا اتفاقات نمایشی در یك محل اتفاق بیفتد، البته نه محلی مثل برنامه‌های دیگر، بلكه سعی كردیم روی جمع‌های محله‌ای تمركز كنیم، مثل مساجد كه محور كار ما هم هستند. و این موضوع را در عنوان مهمانان هم در نظر گرفتیم، مثلا می‌گفتیم آقای فلانی، بچه محل، اتفاقی كه فضای صمیمیمی تری را شكل می‌هد.
در ابتدای این گزارش حمیدرضا عطارد، تهیه‌كننده این برنامه به شكل گیری ایده آن در سال‌های قبل اشاره كرد و گفت: چهار سال پیش شبكه كودك ما را صدا كرد و گفت به دنبال ساخت برنامه‌ای هستیم كه در وهله اول به كودكان و نوجوانانی كه روزه اولی هستند، بها و تشخص دهیم تا به آنها بگوییم ما هم برای شما برنامه ویژه‌ای تدارك دیده‌ایم.
بعد هم می‌خواستیم تا به پدر و مادرها كمك كنیم تا بتوانند سحر با بچه‌هایشان همراه شوند و آنها بتوانند كودكانشان را بیدار كنند، چون خواب آلودگی یكی از مساله‌های اصلی این روزهاست كه برای بچه‌ها بیشتر وجود دارد.
به هر حال می‌خواستیم این برنامه وسیله‌ای باشد تا آنها به دلیل فضیلتی كه سحرهای ماه رمضان دارد، چه روزه بگیرند و چه نگیرند، بیدار شوند.
فضای شاد و متفاوت این برنامه آن هم برای سحر، از مواردی بود كه این تهیه كننده درباره اش می‌گوید: بعد از مطرح شدن این موضوع ما پیشنهاد دادیم كه فضا و تم برنامه از آن جایی كه مخصوص گروه سنی مشخصی است، مقداری شاد و مفرح تر یاشد تا نه تنها آنها این فضا بپسندند بلكه برایشان خاطره خودش هم از سحرها به جا بماند.
در همین راستا از همان قسمت اول كه به روی آنتن رفتیم پلاتوهای مجری را به نمایش تبدیل كردیم و در كنار حامد مدرس، مجری برنامه، شخصیتی را قرار دادیم كه نقش یك بچه ده ساله را داشت و باعث شد تا مردم هم در چنین برنامه‌ای شاهد پلاتوهای طنز و متفاوت باشند.
اتفاقی كه می‌توان گفت بعد از مدت‌ها برای اولین بار رخ داده و در تمام برنامه‌ها اغلب دوز عرفانی آن به دلیل حس و حال ماه رمضان بالاتر است.
از استقبال سراسری
تا مهمان‌های ویژه
بخش دیگر این برنامه هم، دعوت از مهمانان است، بخشی كه در مقطعی سراغ افراد شناخته شده حوزه‌های مختلف می‌رفت و امسال بیشتر به سمتی رفته كه در آن افرادی حضور داشته باشند كه یك ویژگی و اقدام قابل توجه در كارنامه كاریشان دارند.
اما این كه با وجود چنین قالبی چه قدر این برنامه مورد استقبال قرار گرفته، موضوعی بود كه تهیه كننده اش می‌گوید: یكی از مهم‌ترین مولفه‌هایی كه در ارتباط با مخاطبان در این سال‌ها به دست آوردیم این بود كه دامنه مخاطبان تنها به تهران و چند شهر اطراف آن محدود نشد و حتی پیامك‌هایی كه از روستاها و شهرهای مرزی و... می‌آمد یا بیشتر بود و یا با میزان آن در داخل برابری می‌كرد. روندی كه با شروع سری جدید برنامه همچنان ادامه دارد.
در كنار اینها تولید هر برنامه‌ای مشكلات خود را دارد، مساله‌ای كه درباره «سر سفره خدا» هم وجود دارد و عطارد با اشاره به آن عنوان كرد: زمانی که برای ساخت یک برنامه در مرحله پیش تولید به آن داده می شود، از مسائل مهم و حساسی است که در شکل گیری آن نقش زیادی دارد، به عنوان مثال سال گذشته که قرار بود برنامه به دلیل مشکلات مالی پخش نشود، یک‌دفعه سه روز و نیم مانده به شروع ماه رمضان، تصمیمشان تغییر کرد وقرار شد تا این برنامه به روی آنتن برود. امسال از دی ماه سال گذشته شروع كردیم اما چون اواخر سال بود شرایط تولید به دلیل بحث كمبود مالی و تعطیلاتی كه بچه‌هایی كه خیلی از آیتم‌ها را به عهده دارند، درگیر كرده بود، سخت شد. با این حال در این مدت روی محتوا و متن كار كردیم و سعی كردیم مطلبی كه ارائه می‌دهیم، تنها مطابق با نظر شخصی ما نباشد به همین دلیل كارشناسان علوم دینی و قرآنی را آوردیم كه در حوزه كودك هم تخصص دارند.
به گفته عطارد، امسال تلاش شده تا بخش‌هایی كه مخاطب پسندتر بوده، پررنگ تر از قبل كار شود، مثل بخش‌های نمایشی و آیتم‌هایی كه قبل تر متفاوت از موضوع اصلی برنامه بودند اما امسال در مسیر موضوعی اند كه برای هر قسمت وجود دارد.
در بخشی با عنوان «سه، دو، یك» موضوعاتی در حوزه رفتارهای اجتماعی از بچه‌ها پرسیده می‌شود و هر كدام درباره آن نظرشان را اعلام می‌كنند، در نهایت نظر مخالف یا موافق آنها هم به نمایش در می‌آید و در واقع این بخش مثل تكه پازلی از برنامه، با ادامه موضوع در قالب كودكانه آن را كامل
می‌كند.
در بخش دیگر این گفت‌وگو صحبت از دكور و صحنه برنامه شد، موضوعی كه تهیه‌كننده در خصوص آن می‌گوید: از سال اول به‌دنبال آن بودیم تا اتفاقات نمایشی در یك محل اتفاق بیفتد، البته نه محلی مثل برنامه‌های دیگر، بلكه سعی كردیم روی جمع‌های محله‌ای تمركز كنیم، مثل مساجد كه محور كار ما هم هستند. و این موضوع را در عنوان مهمانان هم در نظر گرفتیم، مثلا می‌گفتیم آقای فلانی، بچه محل، اتفاقی كه فضای صمیمیمی تری را شكل می‌هد.