رد و نشان انسان‌های فضایی در میان برخی ابیات شاهنامه دیده می‌شود که اهل فن می‌توانند به آن پی‌ببرند. در شاهنامه مواردی وجود دارد که سبب‌ساز خطور این فرضیه به ذهن پژوهشگر می‌شود. آیا ممکن است سیمرغ که از دانش بسیار بالایی برخوردار است «سیم مرغ» یعنی مرغ آهنی یا همان سفینه فضایی بوده باشد؟! به راستی آن وسیله ارتباطی که زال برای تماس با این سیم مرغ دارد چیست که بعدها در ذهن عوام به پر سیمرغ ! نامیده شده است ؟! به تشابه نام کیانی با کیهانی توجه کنیم و این‌که بیشتر مسائل غیر عادی در دوران کیانی به وقوع پیوسته است.
دلایل و یا دست کم نشانه‌های زیادی در این باره می‌توان داخل شاهنامه یافت. «دیوها» یکی دیگر از دلایل ما هستند. این دیوها چه کسانی هستند و از همه مهم‌تر می‌توانند ارابه! تخت و... بسازند که انسان به وسیله آن تا اوج آسمان‌ها پرواز کنند! 
این دیو گاهی هم به سرعت نور حرکت می‌کند! اینها همه در شاهنامه آمده است. آیا نشانه‌های یک سفینه هوایی پیشرفته نیست؟!
متاسفانه در طول تاریخ، تصور شده بود که شاهنامه فقط کتاب ادبیاتی است و مربوط به رشته ادبیات است. این خطا سبب کم توجهی به این کتاب شگفت شده بود. امروزه معلوم شده شاهنامه در وهله نخست کتاب «‌حقوقی، سیاسی، تاریخی و علمی» است. با توجه به این‌که ثابت کرده‌ایم هر‌چه در شاهنامه است راست و واقعی است، جام جهان‌نما که جمشید پیشدادی و کیخسرو دارد و از داخل آن می‌تواند همه جهان را ببیند و حتی درون سیارات دیگر را رصد کنند، چیست؟! همه نشانه‌ها که در شاهنامه آمده، حکایت از وجود یک ماهواره خیلی پیشرفته است!
مگر آن‌که بگویید شاهنامه افسانه است. چیزی که من قبول ندارم. چرا که در آن صورت این پرسش پیش می‌آید که ماهواره امروزی چطور به تخیل شاعر در هزار سال پیش رسیده است؟!