چند گلوله به سمت دانایی
محمدمهدی شهروش، شاگرد استاد چگینی میگوید: درباره شهید چگینی حرف زیاد است. الحق والانصاف شهید چگینی بعد ازشهید رجایی و ابوترابی،ازمفاخر استان قزوین است ولی چون درابتدای انقلاب شهیدشد،نشد که بهعنوان یک چهره کشوری معرفی بشود.
اگر شهید چگینی دربین ما حضور فیزیکی داشت، قطعا یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فرهنگی کشورمان میشد. نظم و انضباظ ایشان زبانزد بود.وقتی استاد چگینی به شهادت رسید،یادداشتی درجیب آغشته به خونشان داشت و الان درموزه شهدای قزوین نگهداری میشود و در آن مسائل ریز مالیشان را یادداشت کرده بود که مثلا به چه کسانی بدهکار است. ایشان نظم و دقت زیادی در کار داشت. مدتی درخانه بستری بودم وشهید چگینی به منزل ما میآمد و به من درس میداد. سروقت میآمد و سر وقت هم نمازشان را میخواند. بعد از انقلاب هم وارد سپاه شده و توسط منافقین شناسایی شد.متأسفانه صبح زود روزی که عازم کلاس قرآن بود و مادرشان هم مقابل منزل و ماشین پیکانشان هم کنار خانه بود، همین که پشت فرمان نشست، کسی برای پرسیدن سؤال جلو آمد و چند گلوله به سر او زد و مقابل چشمان مادر به شهادت رسید.