واقع‌گرایی،نوعی نظریه نیست که بدون ابهام تعریف شده باشد و بتوان برمبنای آن برخی نویسندگان را مقابل برخی دیگر قرار داد؛ برعکس، پرچمی است که اگر نه همه رمان‌نویسان بلکه اکثریت عظیمی از آنان زیر آن صف کشیده‌اند و شاید به همه آنان باید در این مورد اعتماد کرد. این عالم واقع است که توجه آنان را جلب می‌کند؛هرکدام با تمام همت خود می‌کوشند تا امر واقع را بیافرینند. واقع‌گرایی کیفیتی است که هرکس گمان می‌کند فقط خود او صاحب آن است و اگر در فهم این کیفیت تفاهمی برقرار نیست، به این سبب است که هرکدام درباره واقعیت، تصور متفاوتی دارند. به واقع هرکس در دنیا، واقعیت خاص خود را می‌بیند و رمان درست همان چیزی است که واقعیت را می‌آفریند. مراد از نوشتن رمان، اطلاع‌رسانی نیست؛ اطلاع‌رسانی کار گزارش یا گواهی یا مقاله علمی است، رمان واقعیت را می‌سازد.رمان «خوشا خوشبختان» 21فصل کوتاه دارد که با 18راوی مستقل و زاویه دید اول شخص روایت می‌شود. درهم‌تنیدگی روایت‌ها و کشف ارتباط آنها با یکدیگر تا انتهای رمان، مخاطب را راضی نگه می‌دارد. ایده اصلی این کتاب روابط آدم‌هاست که با زبانی ساده و نثری شیوا بدون بازی‌های فرمی و پیچیدگی‌های روایی در همه فصل‌ها پرداخت شده است. یاسمینا رضا، نویسنده هوشمندی است که تفکرات و دغدغه‌هایش را به کنایه و طنز در بستر داستان و در مواجهه آدم‌ها با یکدیگر بیان می‌کند.
شخصیت‌های داستان‌های «رضا» همگی آدم‌های معمولی هستند شبیه خود ما. انسان‌هایی که درجست‌وجوی عشق واقعی، درگیر مسائلی چون خیانت، تنهایی، رنج سفر، بیماری وملال می‌شوند اما با این‌حال همه تلاش‌شان را برای حفظ رابطه به‌کار می‌گیرند.روابط پیچیده انسان امروز که به‌واسطه زندگی در جامعه مدرن، دستخوش تحولاتی اساسی شده و به‌ناچار متحمل پذیرش برخی رفتارهای متناقض است. یاسمینا رضا زندگی روزمره شخصیت‌هایش رابه تصویر می‌کشد ودرخلال همین روزمرگی‌ها، خواننده را وادار به تفکر عمیقی درباره معنا ومفهموم عشق و زندگی می‌کند. این رمان با ترجمه دقیقی از زهرا خانلو در نشر چترنگ به‌چاپ رسیده است.

سعیده اسداللهی‌ - منتقد ادبی