گذر از همه این سال‌ها
«بعد از پایان» رمانی است با حجم متوسط و داستانی ساده و قابل پیش‌بینی، اما در خلال ماجراهای روزمره‌اش، حرف‌های مهم و قابل‌تأملی برای گفتن دارد.
حرف‌هایی که سال‌هاست مکتوم مانده و گویی ما در یک توافق جمعی خاموشی در این‌باره را پذیرفته‌ایم؛ زنان که هستند، چه می‌گویند و چه می‌خواهند؟ دو زن شخصیت‌های اصلی و پیش‌برنده قصه هستند؛ منظر و رویا. منظر که سال‌ها در سوئد زندگی کرده، اکنون با انگیزه‌هایی شخصی که بیشتر ناظر بر زندگی شوهرش، اسد، است به ایران آمده و قصد سفر به زادگاه او را دارد. رویا که خواهرزاده‌اش دوست نزدیک منظر است و ازقضا اهل تبریز هم هستند، ملازم این سفیر می‌شود. دیدار این دو با یکدیگر سطح بیرونی روایت را شکل می‌دهد. عمده سرمایه روایی داستان صرف توصیف روحیات منظر و رویا و برخی شخصیت‌های فرعی می‌شود و پرداخت نویسنده به ماجراهای پسِ پرده رویدادهای در حال وقوع، بسیار اندک است. خواننده تقریبا تا نیمه کتاب اصلا نمی‌داند منظر با چه هدفی به ایران آمده و با چه انگیزه‌ای به تبریز می‌رود. تقریبا در ربع پایانی کتاب است که درمی‌یابیم منظر برای دیدن اقوام و مشخصا برادر اسد آمده است. اسد در سال‌های جوانی گرفتار ماجراهایی شده و به جبر فرار را بر قرار ترجیح داده است. در این سال‌ها هرگز نخواسته یا نتوانسته است بازگردد؛ حتی به هنگام مرگ مادری که نبود اسد کمرش را شکسته است.
درباره «بعد از پایان»؛ روایتی از یک سفر پرماجرا
نویسنده: فریبا وفی
نشر: مرکز
سال انتشار: 1399
تعداد صفحه: 228
درباره «بعد از پایان»؛ روایتی از یک سفر پرماجرا
نویسنده: فریبا وفی
نشر: مرکز
سال انتشار: 1399
تعداد صفحه: 228