درواقع کودکان مبتلا به لالی انتخابی، سکوت را انتخاب نمی‌کنند. آنها می‌خواهند وسعی هم می‌کنندصحبتکنند، اما اضطراب متوقف‌شان می‌کند. تا چند سال گذشته اعتقاد بر این بود که موتیسم انتخابی نتیجه بدرفتاری، ضربه یا آشفتگی دوران کودکی است.به تازگی تحقیقات نشان داده‌اند، لالی انتخابی می‌تواند نتیجه اضطراب اجتماعی باشد و احتمال وجود استعداد ژنتیکی در افراد مبتلا بسیار بالاست. اختلال موتیسم انتخابی مانند سایر اختلالات ناشی از یک علت واحد نیست. کودکانی که به این بیماری مبتلا می‌شوند اغلب ویژگی‌هایی همچون خجالتی و مشکلات خودتنظیمی دارند یا به اختلال اضطرابی وترس مداوم از شرمساری خود در مقابل دیگران مبتلا هستند. برای درمان لالی انتخابی ازروان درمانی،دارودرمانی یاترکیب این دواستفاده‌می‌کنند. رایج‌ترین گزینه بهبودبخش،درمان شناخت‌رفتاری (CBT) است. این روش درمانی به کاهش علائم اختلالات اضطرابی کمک می‌کند. البته در برخی مواقع که اضطراب و ترس از قرار گرفتن در موقعیت خاص بسیار شدید و مزمن است یاسایر روش‌ها منجر به بهبودی نشده، روانپزشک داروی اضطراب برای کودکان، نوجوانان یا بزرگسالان تجویز می‌کند.