استقرار دانشبنیانها در اماکن مسکونی
تعیین مکان استقرار دفتر شرکت ازجمله چالشهای اولیه در مسیر راهاندازی کسبوکار بهشمار میرود. براساس قوانین کشور، شهرداریها کاربری هر فضای استقرار را مشخص میکنند و بر استقرار در فضا با کاربری صحیح نظارت دارند. به همین دلیل برای فعالیت اداری و تجاری باید در مکانهایی با همین کاربری استقرار یافت. در نتیجه اگر شرکتی در فضایی با کاربری غیراداری فعالیت داشته باشد، شهرداری میتواند پس از اخطار از ادامه فعالیت آنها جلوگیری کند.
از آنجا که هم فضاهای اداری و تجاری محدود است و هم هزینه بالاتری نسبت به کاربریهای غیرتجاری دارد؛ بسیاری از شرکتها برای تعیین محل دفتر کار با مشکلاتی مواجه میشوند. شاید شما هم به گوشتان خورده باشد که بسیاری از شرکتها در مکانهایی با «موقعیت اداری» استقرار دارند، نه «کاربری اداری»! یعنی صرفا در محلههایی که بیشتر ساختمانها کاربری اداری- تجاری دارند دفتری را اجاره کردهاند. این نوع فعالیت براساس قانون، غیرمجاز است مگر درخصوص برخی گروههای مشاغل که مشمول استثنا میشوند؛ مانند پزشکان، وکلا، دفاتر اسناد رسمی و... . از آنجا که تأمین هزینه استقرار در فضاهای اداری برای بسیاری از شرکتهای دانشبنیان که تازه فعالیت خود را آغاز کردهاند، میتواند چالشزا باشد با پیگیریهای انجام شده از سوی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان، در ماده 6 بند الف قانون «جهش تولید دانشبنیان» تصویب شده است که دفاتر کار شرکتهای دانشبنیان نیز به فهرست اصنافی که امکان استقرار در مکانهایی با کاربری مسکونی دارند اضافه شود. بر این اساس، شرکتهای دانشبنیان میتوانند با مراجعه به سامانه reg.daneshbonyan.ir در قسمت حمایتها، بخش استقرار در اماکن مسکونی درخواست خود را برای دریافت معرفینامه به شهرداری محل فعالیت خود ثبت کنند و با چالش کمتری فضای مناسبی را برای استقرار دفتر کار شرکتشان تهیه کنند.