اصل سازگاری در مدیریت صنعتی
انعطافپذیری و سازگاری با محیط، دو شاخصه مهم و تعیینکننده در تدوین و عملیاتیسازی استراتژیهای تجارت و بازاریابی محسوب میشود. این قاعده در حوزه صنعت نیز صادق است.صنایع ما باید قابلیت ارتقا، انعطافپذیری با محیط و در نهایت تامین نیازهای جوامع هدف خود را داشته باشند.
در نتیجه ما با کنترل منابع و تطبیق تولید با نیازهای محیط مواجه هستیم. در اینجا محیط، متغیر مستقل و تولیدات صنعتی متغیر وابسته هستند. بدیهی است که ارزش و عیار تولیدات عرصه صنعت(محصولات صنعتی) براساس نیاز مخاطبان و نسبت آنها با محیط ارائه محصول مشخص میشود.چه بسا محصولاتی که گرچه با بهترین کیفیت تولید و فرآوری شدهاند اما قدرت تطبیق خود با محیط و مخاطبان را نداشتهاند.دراینجامتوجه اهمیت مدیریتراهبردیدرعرصه صنعت میشویم.اصل «سازگاری بامحیط» یکی ازمؤلفههای اصلی مدیریت راهبردی محسوب میشود.اگر نیمنگاهی به تعریف مدیریت راهبردی بیندازیم،متوجه این نسبت آشکارومستقیم خواهیم شد. مدیریت راهبردی یا مدیریت استراتژیک یک تجزیه و تحلیل درخصوص مسائل مهم و برجسته سازمان است که توسط راهبران ارشد سازمان به نمایندگی از مالکان بهمنظور کنترل منابع در محیطهای خارج از سازمان صورت میپذیرد. بازارهای بینالمللی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. یک شرکت صنعتی باید منافع خودرادرهرمحیط وبستری درنظربگیرد ودر قبال آن هدفگذاری معینی داشته باشد.سازگاری با محیط درعرصه مدیریت صنعتی دربطن یک فرآیند شکل میگیردکه شامل ماموریت،چشمانداز، داراییهای سازمان و توسعه برنامهها وسیاست سازمان ونیازسنجی مخاطبان و بازار میشود. چینش تمامی این مؤلفهها در کنار یکدیگر، ما را بهسوی مسیری روشن و نتیجهبخش در عرصه صنعت (بازار صنایع داخلی و بینالمللی) رهنمون میسازد.
محمدحسین چشمبراه | تحلیلگر حوزه صنعت و تجارت