دعاشناسان و دعانویسان
مدت زمان زیادی است که در میان افراد جامعه، کسانی تحت عنوان دعانویس با نوشتن متونی به‌ظاهر مذهبی روی اجسامی مانند قفل، کلید، کاسه یا دعاهایی روی بخش‌هایی از بدن و پوست حیوانات، انواع مختلفی از دعا را به مردم عرضه می‌کنند.
بیشتر این دعانویسان، خود را واقف به علوم غریبه و خفیه و افراد ریاضت‌کشیده‌ای معرفی می‌کنند که می‌توانند با خدا ارتباط برقرار کنند و دعاهایشان بسیار راهگشاست.این قبیل دعانویسان، دعاهایی در قالب، گشایش بخت و اقبال، رزق و روزی، دعای نفرت و عشق، دعای مهر و محبت و شکستن طلسم و جادو را به‌صورت مکتوب به دست مردم می‌دهند و در قبال آن هزینه‌های هنگفتی دریافت می‌کنند. آیت‌ا... عباسی‌خراسانی می‌گوید: «دعانویسی از انواع دعاهای مکتوب است و در صورتی قابل تایید است که فرد صلاحیت لازم در دعاشناسی و دعانویسی را داشته باشد. دعانویس واقعی کسی است که دعا و فرد محتاج به دعا را می‌شناسد و بسته به نوع مشکل و حاجت فرد بر اساس آداب و سیر و سلوکی به جهت مشکل‌گشایی، دعایی مرتبط برای فرد نیازمند می‌نویسد و در اختیارش قرار می‌دهد تا آثار آن دعا به فرد منتقل و در نهایت حاجت روا شود. این قبیل دعانویسان افرادی هستند که مورد تایید دین اسلام بوده و صاحب نفس و نفوذ و معمولا فقیه عالم، عالم ربانی و سالک توحیدی هستند.»
به گفته این فقیه عالم، مهم‌ترین نکته در استجابت دعا این است، کسی که اقدام به نوشتن دعا می‌کند فردی باشد صاحب‌نفس و متصل به اولیای الهی و بنابراین هرکسی با هر شیوه و آداب و ارائه هر دعایی نمی‌تواند دعانویسی کند.
به گفته این فقیه عالم، مهم‌ترین نکته در استجابت دعا این است، کسی که اقدام به نوشتن دعا می‌کند فردی باشد صاحب‌نفس و متصل به اولیای الهی و بنابراین هرکسی با هر شیوه و آداب و ارائه هر دعایی نمی‌تواند دعانویسی کند.