هیچ نقطه سکونی در برنامه نیست و همیشه برنامه در حال تحرک است؛ چیزی که در برنامه‌های معارفی کمتر دیده می‌شود. ما سعی کردیم تئاتر را با برنامه معارف و گفت‌وگو تلفیق کنیم.سعید ارشد، مجری برنامه آن لحظه هم درباره نوآوری این برنامه گفت: ما سعی کردیم برنامه‌ای به‌صورت تلفیقی اجرا کنیم؛ تلفیقی از تئاتر و گفت‌وگو با دانشجویان و کارشناسان. سعی کردیم درباره محتوایی کار کنیم که درباره اصحاب امام حسین(ع) است و این روایت‌ها را ملموس کنیم.وی گفت: تمام جوان‌هایی که در این برنامه حضور دارند، از گروه‌های متفاوت و با افکار و اعتقاد‌های متفاوت هستند. ما در این برنامه گفتیم که امام حسین(ع) آن نخ تسبیحی است که همه را به هم متصل می‌کند، گذشته و امروز ما را.کوهی اصفهانی، کارگردان این برنامه نیز گفت: قرار بود برنامه‌ای بسازیم که گفت‌وگومحور باشد و نمی‌خواستیم صرفا به تئاتر بپردازیم و برنامه‌ای ساکن باشد، به همین دلیل آن را با تئاتر تلفیق کردیم. یکی از شعار‌های برنامه این است که روضه خانگی ارثیه ارزشمند گذشتگان به آیندگان است و مال الان نیست و مال قبل هم نیست، بلکه چیزی است که از ۱۴۰۰ سال پیش توسط ائمه و بازماندگان کربلا ایجاد شده و به ما رسیده و اوج تعزیه در دوران قاجار بوده است.