دولت جدید و مخاطبشناسی حوزه تجارت
دولت چهاردهم بهزودی سکان اجرایی کشور را در دست خواهد گرفت. بدیهی است که صنعت و تجارت، دو حوزهای هستند که ضمن ارتباط مستقیم با معیشت مردم، دارای خصلت تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از یکدیگر بوده و به همین لحاظ، یک مزیت رقابتی برای کشور عزیزمان در فضای بینالمللی محسوب میشود.
دراین خصوص قواعد و بایستههایی وجود دارد که درک آنها، در همافزایی و همپوشانی این دو حوزه به ما کمک شایانی خواهد کرد. یکی از این قواعد، معطوف به شناخت بازار و مخاطبان آن در حوزه صنعت و تجارت است. مخاطبشناسی مشتریان و بازار در بخش خصوصی و دولتی، فراتر از یک الزام محسوب میشود.به عبارت بهتر، تحلیل بازاراصلیترین پیششرط تولیدمحصولات بهشمار میآید. صاحبان یک صنعت، باید در وهله اول قدرت درک مشتری، نیازهای آن و شرایط بازار را داشته و ظرفیتهای خود را در همین مسیر و مجرا هدایت کنند. در یک تعریف ساده وگویا، هدف بازاریابی شناخت و درک مشتری است تا محصول و خدمات مورد نظر کاملا با انتظارات آنها مطابقت داشته باشد و بهخوبی به فروش برسد. اگرهمین تعریف ساده را مبنای خودقرار دهیم، به نتایج مسلم و قابل توجهی درروند تطبیق نیازهای بازاروتولیدات صنعتی خواهیم رسید.بازارنقش یک متغیرمستقل وتولید نقش یک متغیر وابسته رادرچرخه صادرات و تجارت ایفا میکنند.نباید این نسبت رابهصورت معکوس تعریف کرد.دراین صورت، با تولیداتی مواجه هستیم که با وجود بهرهمندی از کیفیت و کثرت، مورد استفاده مخاطبان قرار نگرفته و در نتیجه، چرخه تولید با فروش محصولات تکمیل نمیشود.
نکته دیگر اینکه نسبت بازار و تولید، صرفا معطوف به تولید اولیه محصولات نبوده و درارتقا و رشد کیفی و کمی آنها نیز باید این نسبت را مدنظر قرار داد. در اینجا ما از یک روند سخن میگوییم نه یک پروژه! ازاین روباید درایجاد، تثبیت واستمرار این روند نهایت ظرافت و دقت لازم را لحاظ کرد. اگر نسبت میان بازار و تولید، بهصورتی دقیق و متناسب با نیاز مشتریان و مخاطبان کلان و خرد محصولات تعریف شود، قطعا شاهد ارتقای سطح تراز تجاری خود نسبت به دیگر کشورها وهمچنین فروش متناسب و ایدهآل محصولات در بازار داخلی خواهیم بود.
محمدحسین چشمبراه | تحلیلگر حوزه صنعت و تجارت