printlogo


مثل شهدای کربلا
در حسینیه معلی، همسران، فرزندان و مادران شهدای بسیاری حضور پیدا کردند و با جملاتی که از عزیزانشان گفتند، ذکر مصیبتی برای حضار شد.

در این میان همسر یکی از شهدایی که همراه با سردار سلیمانی بود، روایتی از مواجهه‌اش با پیکر بی‌سر شهید تعریف کرد و گفت: محمد نه سرداشت ونه دست و پا.با شنیدن این جمله ذاکران گریستند.او می‌گفت وقتی می‌خواستم کفن را باز کنم، حواسم به دخترم نبود. تنها چیزی که از محمد مانده بود، بوی سوختگی بود. خواستم بازش کنم، دخترم را دیدم به یاد حضرت رقیه افتادم که وقتی سر پدرش را دید چه حسی داشت.من کفن را باز نکردم اما آنها سر امام حسین(ع) را به دخترش نشان دادند. با این مرثیه حضار و ذکران تحت تاثیر قرار گرفتند و صدای گریه‌هایشان فضا را پر کرد. همسر شهید هم مدام می‌گریست.

حضور دختر شهید در حسینیه
دراین فصل از حسینیه معلی هم شاهدحضورمهمان‌ها واتفاقات تاثیرگذاری بودیم. مثلا این‌که در یکی از قسمت‌های برنامه دختربچه‌ای به نام فدک مهمان«حسینیه معلی» شد که فرزند شهید مجاهدی بود که به ذاکرین به‌خصوص نزار القطری علاقه بسیاری داشت و در پشت صحنه این موضوع را به این ذاکر گفته بود. فدک به همراه نجم‌الدین شریعتی وارد استودیو شد و مجری فدک را به همه معرفی کرد. این ذاکر هم با دیدن این کودک وهمین که متوجه شد فدک فرزند یک شهید است،تحت تاثیر قرارگرفت وگریست.میزبان برای ذاکران و حضار گفت که فدک درزمان شهادت پدرش سه ساله بودوحالاهفت ساله است.همین موضوع آنها را بیشتر تحت تاثیر قرار داد.در بخشی از این برنامه نزار القطری به سمت فدک آمدواورا پدرانه گرم درآغوش گرفت وگریست.ذاکران نیزپابه پای او گریستند.

احیای آیین‌های مغفول
یکی ازویژگی‌های «حسینیه معلی» احیای آیین‌های مذهبی و عاشورایی است که سال‌ها مغفول مانده اما در این برنامه مخاطب با آیین‌های اقوام مختلفی آشنا می‌شود که شاید حتی نام آنها را تا پیش از این برنامه نشنیده بود و هیچ شناختی از آنها نداشت.