بایدها و نبایدهای تربیت کودکان درونگرا
والدین همواره به‌دنبال سرنخ‌‌های کوچکی هستند که شخصیت فرزندانشان را بهتر بشناسند. برخی از والدین که شخصیت برونگرا دارند جملاتی ازاین قبیل می‌‌گویند که ما خیلی صمیمی و اجتماعی برخورد می‌کنیم، چطور فرزندی درونگرا داریم و چگونه باید با او برخورد کنیم؟
اتفاقا فرزند درونگرا، مخصوصا زمانی که والدین برونگرا هستند، ممکن است کاملا باعث سردرگمی آنها شود. با این حال تعریف ساده تیپ شخصیتی کودکان درونگرا این است: «در مکان‌‌های شلوغ احساس خستگی و عذاب می‌‌کنند، عاشق تنهایی و خلوت هستند و تنها برای نیازهای ضروری به تعاملات اجتماعی می‌‌پردازند.» تربیت کودک درونگرا نیز به شناخت دقیق علل و علائم درون‌گرایی مانند کم‌حرفی کودکان وابسته است. مجبور کردن چنین کودکانی به صحبت‌کردن با دیگران، فایده‌‌ای نخواهد داشت. یک کودک درونگرا برای این‌که بتواند با دیگران درد‌دل کند اول باید با آنها احساس راحتی کند. بچه‌های درونگرا معمولا خیلی حساس‌‌تر هستند و احتمالا بیشتر از بچه‌های برونگرا درباره مسائلی که ممکن است خیلی هم مهم نباشد خجالت‌‌زده شوند. پس آنان را به‌هیچ عنوان در مقابل دیگران مسخره نکنید. علایق و استعدادهای کودک را شناسایی و در پرورش آنها به او کمک کنید. آنها علاقه‌ای به افزایش تعداد و دامنه دوستی‌‌ها و روابط سطحی ندارند.