به گفته آکادمی اطفال آمریکا‌(AAP)، تشخیص ADHD در کودکان کمتر از چهار سال چالش‌برانگیز است؛ چون تغییرات رشدی زیادی در سال‌های اولیه زندگی رخ می‌دهد و نوزادان به‌طور طبیعی علاقه زیادی به جنب‌وجوش دارند. به همین دلیل، در حال‌حاضر هیچ معیار مشخصی برای شناسایی علائم ADHD در نوزادان وجود ندارد. با این حال، تحقیقات محدودی نشان داده‌اند که یک نوزاد بیش‌فعال ممکن است دارای ویژگی‌های زیر باشد: خلق‌و‌خوی چالش‌برانگیز دارد، بی‌قرار است یا مدام حرکت می‌کند. نمی‌تواند آرام بنشیند و غذا بخورد. نمی‌تواند به مدت طولانی به صحبت‌های شما گوش دهد. ممکن است نشانه‌هایی از تاخیر در گفتار را به‌خصوص در سنین ۹ تا ۱۸ ماهگی نشان ‌دهد. ممکن است علائم تاخیر حرکتی را بین ۹ تا ۱۸ ماهگی نشان می‌دهد. البته توجه به این نکته نیز ضروری است که حتی اگر علائم احتمالی ADHD را در نوزاد خود مشاهده کنید، نمی‌توان به‌طور قطعی ابتلای او را به ADHD تایید کرد؛ چون کودکان در سال‌های اول زندگی پیوسته در حال تغییر هستند. بنابراین علائمی مانند بی‌قراری، گریه بیش از حد یا هر رفتار آزاردهنده دیگری ممکن است با گذشت زمان کاهش یابد. با این‌حال بهتر است نگرانی‌های خود را با دکتر کودک در میان بگذارید.