برای نمونه، کاهش بینایی وکلسترول بالا درزوال عقل پیش‌بینی‌پذیر(هرکدام هفت‌درصد)نقش دارند. نبود آموزش در اوایل زندگی صرفا توازن آن را برهم می‌زند اما در بزرگسالی،انزوای اجتماعی و ضعف بینایی از عوامل مهم خطر به‌شمارمی‌روند.اما از دست‌دادن بینایی چطور باعث زوال عقل می‌شود؟ دانشمندان هنوز دلیل دقیق این امررانمی‌دانند اما بسیاری ازآنها می‌گویند که ممکن است در سنین بالا باعث کوچک‌شدن مغز شود زیرا مغز، دیگر نیازی به پردازش جنبه‌های مختلف بینایی ندارد. به گفته پروفسور لیوینگستون از دست‌دادن بینایی زندگی مردم رامحدودتر می‌کندو باعث می‌شود که آنها کمتر بیرون بروند، منزوی‌تر شوند و تجربیات جدید کمتری داشته باشند.  

چطور نیمه‌شب از خواب نپریم؟
قریب به اتفاق درمانگران اختلال خواب ومتخصصان سلامت روان معتقدند که ساعت۳یا۴صبح، بدترین زمان برای بیداری ازخواب شبانه است؛ساعت‌هایی که بسیاری ازما به ناگاه ازخواب می‌پریم وعلتش را نیز هنوز نمی‌دانیم. اما پشت این عادت فراگیر چیست، عادتی که از هر سه‌نفر از ما یک نفر را درگیر خود کرده است؟ طبیعی است که وقتی خواب برای ما خوب پیش‌می‌رود، به این سادگی‌ها، دچار این نوع ازخواب‌پریدن‌ها نمی‌شویم ولی اگر کمی استرس داشته باشیم، این احتمال وجود دارد که بیدار‌شدن به یک حالت کاملاً خودآگاه تبدیل شود. البته استرس تنها عاملی نیست که می‌تواند ما را در ساعت سه صبح از خواب بیدار کند. برنامه‌ نامنظم زندگی و کمبود هوای تازه درمحیط خواب می‌تواند موجب پریدن از خواب در ساعت ۳ یا۴صبح شود.فیزیولوژیست‌های خواب معتقدند که برای رفع این عادت مخرب وغلط،بهتر است هرروز درساعت مشخصی ازخواب بیدار شوید وتا زمانی که احساس خواب‌آلودگی نکرده‌ایدبه رختخواب نروید. سعی کنید به‌طور منظم ورزش کنیدوصبح‌هادرمعرض نورخورشید قراربگیرید.روابط‌اجتماعی خود را نیز حفظ کنید. به‌این‌ترتیب، مغز ما متوجه خواهد شد که شب تنها فرصت خواب کافی است.