انسان برای خویشتن
«انسان برای خویشتن» پژوهشی است درباره روانشناسی اخلاق که هدفش نه چون بسیاری از حرافان تهیمغز دوران ما ارائه دستورالعملهایی تجویزی بهعنوان ابررهنمونهای نیل به «سعادت» یا«آرامش»، بلکه واداری خواننده به پرسشگری، خودکاوی و خویشتننگری است.
این کتاب به چهار درونمایه اصلی میپردازد. یکی از مضامین اصلی آن «اخلاق انسانی» بهعنوان دانش عملی زیستن است. بنابر اصول اخلاقی انسانی، برای اندریافت و بازشناخت آنچه برای انسان خوب است، باید با سرشت آدمی آشنا شد و این یعنی تجهیز شدن به دانش انسانی. آدمی میتواند خود را با هر چیز تطبیق دهد، ولی پرسش این است که به کدامین بها؟ انسان میتواند برده شود وانگهی به بهای از دست دادن کیفیتهای روحی و فکری خود، انسان میتواند خود را با فرهنگی پر ازعدم اعتمادودشمنی همسازکنداما به بهای سوق بهسوی ضعف و بیهودگی، انسان میتواندبه همرنگی جماعت درآید امابه بهای تباه فردیت خویش،انسان برای خویشتن فرصتی است برای نگریستن به خود، ولی اینبار از دریچه اخلاق انسانی و نه آن اصول آشنایی که ازدیرباز بهعنوان تنهاشیوه رستگاری به خوردمان دادهاند بیآنکه ردی از درنگ و تأمل در پَسِ این انتخاب نهفته باشد.
نویسنده: اریک فروم
مترجم: اکبر تبریزی
نشر: بهجت
سال انتشار: 1402