درمانگری به نام کتاب
کتاب، کوششی است در راستای پرسشهای نویسندهاش درباره مرگ و زندگی؛ پرسشهایی که پس از مرگ خواهرش، آنماری، در ذهن او شکل گرفت.
او درجشن تولد 46سالگی خود تصمیم میگیرد به مدت یک سال، هر روز یک کتاب بخواند و در سایتش به معرفی و نقد آنها بپردازد. اینگونه بود که نینا سنکوویچ کتابدرمانی خود را آغاز میکند. او روند یک سال کتابخوانی و چالشهایش را در کتاب تولستوی و مبل بنفش روایت کرده است. طبیعتا خواندن کتابهای قطوردرطول یک روز بسیارسخت یاحتی غیرممکن بود؛ بنابراین کتابهایی را انتخاب میکرد که قطرشان فقط یک اینچ (چیزی حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰صفحه) باشد و از آنجایی که در هر ساعت حدود 70 صفحه کتاب میخواند، میتوانست یک کتاب 300صفحهای را در چهار ساعت تمام کند. هر کتابخوانی میداند که برای ساعتها مطالعه متمرکز، داشتن خلوتی که لحظات سکوت و آرامش را فراهم آورد، موهبت کمنظیری است. برای نینا بهترین جا مبل بنفش بود؛ مبلی قدیمی که در بسیاری از خاطرات زندگی او یادآوری میشد. حالا نینا آماده بود تا یک سال روی آن مبل بنفش بنشیند و هر روز یک کتاب بخواند و سپس این یک سال را در ظرف کلمات کتابی دیگر ریخته و با ما به اشتراک بگذارد؛ «تولستوی و مبل بنفش». اگر درباره نقش تولستوی در این ماجرا کنجکاو شدهاید، به سراغ کتاب بروید.
نویسنده: نینا سنکوویچ
مترجم: لیلا کرد
نشر: کولهپشتی
سال انتشار: 1403