در این مراسم نکوداشت،محمود کلاری گفت: شیوه بازیگری بیتا فرهی برای من حیرت‌انگیز بود. به یاد دارم که احساس او در فیلم «کیمیا» در تمام مدت زمان فیلمبرداری در اثر جاری بود. فرهی هر روز در میان خانواده‌های جنگ‌زده آبادانی حاضر می‌شد و با این افراد در ارتباط نزدیکی بود. در سکانسی از فیلم که او در نخلستان از دست عراقی‌ها فرار می‌کرد درخواست داشت تا بچه‌ای واقعی را در آغوش بکشد تا حس دلهره را بهتر بتواند به مخاطب منتقل کند. مرتضی سعیدی، سازنده تندیس بیتا فرهی نیز گفت: بانی ساخت این مجسمه سرکار خانم فرهی بودند. سال گذشته مشغول ساخت مجسمه‌ای بودم و زمانی که بیتا فرهی تصاویر مربوط به آن را مشاهده کرد به شوخی از من پرسید چه زمان مجسمه‌ مربوط به من را می‌سازی. قصد داشتم به‌مناسبت تولد خانم فرهی، سردیسی کوچک را به او تقدیم کنم اما این اتفاق رخ نداد. در ساخت این تندیس تلاش کردیم تا جزئیات بسیاری را اعمال کنیم. گفتنی است تندیس زنده‌یاد بیتا فرهی به‌عنوان اولین تندیس یک بازیگر زن در موزه سینما قرار گرفت.