تنها خواندن چند صفحه از کتاب کافی است که مطمئن شویم با کتابی متفاوت سروکار داریم. آن‌قدر متفاوت که ما را به ادامه دادن و بیشتر خواندن مجبور کند. کتاب، داستان ساختمانی است با ساکنانی از طبقه مرفه که همگی تحصیلکرده و از قشر ثروتمند جامعه هستند. در بین اینها زن سرایدار است که راوی و شخصیت اول داستان است. از همین‌جاست که کلیشه‌های ذهنی شکسته می‌شود. زنی 54 ساله با قدرت تفکر و روایت بسیار بالا که راوی داستان است.سرایداری که از شغلش راضی است و نمی‌خواهد هرگز به چیزی جز سرایداری مشغول باشد و مهم‌تر از آن، نمی‌خواهد تصویر کلیشه‌ای یک زن سرایدار را برهم بزند.تمام مدت روز تلویزیون راروشن می‌کندتا صدای آن در سکوت بپیچد و بی‌توجه به تلویزیون، کتاب می‌خواند.آن‌قدر ادبیات خوانده که اسم گربه‌اش را به طرفداری از تولستوی، لئون گذاشته است. با مارکس و دیدگاهش آشناست. غلط‌های دستوری و زبانی افراد تحصیلکرده ساختمان آزارش می‌دهد و بیش از هرکس در میان تمام ساکنان معنای زندگی را فهمیده است.

نویسنده: موریل باربری
مترجم: مرتضی کلانتریان
نشر: آگاه
سال انتشار: 1400