رد حقارت در نقش و نگارهای بدن
از منظر روانشناسی ریشه اصلی خالکوبی افراطی بیشتر به مازوخیسم و سادیسم (خودآزاری و دیگرآزاری) برمیگردد.
بهدلیل اینکه افرادی که اضطراب بالایی دارند و حال روحی خوبی ندارند، به بدن خود ضرب و جرح وارد میکنند و در اثر این کار ناشایست، در بدن آندروفین ترشح میشود و این آندروفین که از جنس مرفین است باعث میشود که تسکینی در بدن هم در موضع درد ایجاد شود و هم روی اعصاب اثر گذاشته و به نوعی به اعصاب آرامش دهد و به قولی اعصاب آشفته آرام بگیرد. در نتیجه فرد به اصطلاح اقدام به خودزنی میکند و روی اعضای بدن خود تیغ میکشد. خالکوبی هم بخشی از این داستان غمانگیز مازوخیستی و لذت ناشی از مازوخیسم است و بخشی دیگر هم به آرامشی که در اثر ترشح آندروفین تولید میشود، برمیگردد. همچنین روانشناسان معتقدند یکی از منشأهای خالکوبی حس حقارت است و افرادی که در حقیقت کمتر از باقی مردم دیده شده و در دوران کودکی و نوجوانی به آنها کمتر توجه شده است، بیشتر دست به اینگونه کارها میزنند تا دیده شوند. این دسته از افراد با انجام خالکوبی روی نقاط مختلف بدن خود، به نوعی بهدنبال جلبتوجه دیگران هستند و خالکوبیهایشان را هم در اشکال مختلف انجام میدهند تا حداقل برای مدت زمان کوتاهی هم که شده از سوی دیگر افراد جامعه دیده شوند. البته تأثیر گروه دوستان همسال ونزدیکان بهخصوص در نوجوانان بسیار زیاد است. در نوجوانان پذیرفته شدن در گروه همسالان ارزش بسیاربالایی دارد، از نظر احساس راحتی و اعتماد بهنفس و نوع تعاملاتی که میتواند داشته باشد. توجه به این نکته بسیار مهم است، چون حتی زیربنای خیلی از رفتارهای پرخطر، فشار همسالان و تمایل به پذیرفتهشدن و رتبه بالا گرفتن در میان همسالان است.