وابستگی در کودکان
وابستگی کودک به مادر یا افراد دیگر، توانایی مستقل انجامدادن کارها را از او میگیرد و باعث میشود هنگام جدایی از مراقب خود احساس رهاشدگی و ابراز ناراحتی کند.
وابستگی در سنین پایینتر طبیعی است، اما با رشد کودک و تقویت اعتماد بهنفس و استقلال او باید میزان وابستگی کاهش یابد. کودکان بهطور کامل شیوه بیان و ابراز احساسات خود را نیاموختهاند به همین دلیل هنگام اضطراب و نگرانی، از نبود والدین خود دچار ترس شدید میشوند؛ بنابراین احساسات کودک را درک و به او خاطرنشان کنید که عدم حضور فیزیکی شما در کنارش به معنای رهاشدگی او نیست.عدم رفع نیازهای عاطفی کودک، محبت بیش ازحد والدین به کودک،مشکلات خانوادگی، عدم تربیت صحیح و ضعف اعتماد بهنفس ازجمله علل وابستگی کودک به والدین خود محسوب میشود. برای آنکه کودک شما متوجه شود که قرار نیست همیشه در کنارش باشید، برای مدت کوتاهی او را نزد فرد مطمئن دیگری بگذارید و علت عدم حضور و بازگشتتان را به کودک توضیح دهید. از انجام دادن کارهای ناقص توسط کودک خود عصبی نشوید و سخت نگیرید. میزان توانمندی کودک خود را بپذیرید تا اعتماد بهنفس کودک خود را تقویت کنید و زمانیکه بهطور مستقل به انجام کارهای درست ومناسب میپردازد او را تشویق و حمایت کنید. با هم قایمباشکبازی کنید تا کودک این آرامشخاطر را پیدا کندکه میتواند دوباره افرادی که دوستشان دارد را ببیند.برنامه وقصههای کودکانهایکه درآن سعی شده جدایی راتوضیح دهدواضطرابوترس ازجدایی راکاهشدهند،در وابستهنشدن کودک به مادر بسیار کمککننده است. اعتماد بهنفس کودکان رابا تشویق، پاداش، تمجید و تعریف یا با سپردن بعضی کارها به او افزایش دهید، چون باعث وابستگی کمتر کودک به مادر شده؛ بنابراین او به خود بیشتر اعتماد میکند و استقلالش بیشتر میشود.
معصومه صبور | کارشناس مشاوره