این گزارش درحالی این هشدار را می‌دهد که بعد از جنگ جهانی دوم هرگز به اندازه بحران‌های مسلحانه در سال ۲۰۲۳، بحران در جهان وجود نداشته است. برنامه توسعه سازمان ملل و مرکز تحقیقات ابتکاری آکسفورد ازسال۲۰۱۰ شاخص جهانی فقر چندبعدی را محاسبه و داد‌ه‌های ۱۱۲کشور را(که در آنها شش میلیارد و۳۰۰میلیون نفرزندگی می‌کنند) بررسی می‌کنند. این شاخص عواملی مانند نبود مسکن مناسب، نظام‌های بهداشتی، برق، سوخت برای پخت‌و‌پز،غذا و نظام تحصیلی را شامل می‌شود. یانچون ژانگ، کارشناس ارشد آمار در برنامه توسعه سازمان ملل اعلام کرد«شاخص فقر ۲۰۲۴(برای سال ۲۰۲۳) تصویری هشدار‌دهنده ترسیم می‌کند: یک میلیارد و ۱۰۰ میلیون نفر از فقر چند‌بعدی رنج می‌برندکه ۴۵۵ میلیون نفرازآنها در مناطق درگیر بحران زندگی می‌کنند. درکشور‌های درگیرجنگ میزان فقر سه‌برابر بیشترازکشور‌های درحال صلح است.»این مقام سازمان ملل متحد در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه توضیح داد، در این کشور‌های درگیر بحران‌های مسلحانه «محرومیت‌هایی که مردم با آنها مواجه هستند، سه تا پنج‌برابر شدیدتر است» زیرا «برای فقرا مبارزه برای نیاز‌های اولیه آنها بسیار سخت‌تر است». براساس شاخص فقر سازمان ملل، شاخص فقر در سال ۲۰۲۳ برای سال ۲۰۲۲ نیز یک میلیارد و 100میلیون نفر از شش میلیارد و  100میلیون نفر جمعیت ساکن در ۱۱۰ کشور را شامل می‌شد. فقر شدید همچنان مناطق روستایی را بیشتر ازنواحی شهری تحت تأثیر قرارمی‌دهد و نزدیک به ۸۴‌درصد از افراد فقیر در جهان در روستا‌ها زندگی می‌کنند. فقیرترین افراد زیر ۱۸سال، ۵۸۴ میلیون نفر کودکان و نوجوانان را شامل می‌شود. نرخ فقر افراد خردسال در جهان 27.9درصد است، درحالی که نرخ فقر افراد بزرگسال جهان 13.5درصد است. اکثر قریب به اتفاق فقیرترین افراد (83.2درصد) در جنوب صحرای آفریقا و جنوب آسیا یعنی شبه‌قاره هند، پرجمعیت‌ترین منطقه جهان، زندگی می‌کنند. پنج کشوری که جمعیت فقیرترین افراد در آنها بالاتر است، عبارتند از: هند با ۲۳۴ میلیون نفر (از جمعیت یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفری)، پاکستان با ۹۳ میلیون نفر(از جمعیت ۲۳۶ میلیون نفری)، اتیوپی با ۸۶ میلیون نفر (از جمعیت ۱۲۳ میلیون نفری)، نیجریه با ۷۴ میلیون نفر(از جمعیت ۲۱۸ میلیون نفری) و جمهوری دموکراتیک کنگو با ۶۶ میلیون نفر (از جمعیت ۱۰۰ میلیون نفری).به نظرسابینا آلکیره، مدیرمرکز تحقیقات ابتکاری آکسفورد«جنگ‌ها و بحران‌های خشونت‌آمیز نه‌تنها زخم‌های عمیق و ماندگاری در زندگی مردم به‌جا می‌گذارند، بلکه مانع از کاهش فقر نیز می‌شوند».