انزوا در اوج شهرت!
تحقیقات جدید دانشگاه کلوگ نشان می‌دهد که شهرت و قدرت می‌توانند منزوی‌کننده باشند. اگرچه مردم اغلب به دنبال قدرت هستند تا دوست داشته شوند، محبوب باشند ولی قدرتمندان اغلب عشق واقعی را دست‌نیافتنی تلقی می‌کنند.
لحظه‌ای که یک طرفدار تلاش برای نزدیک‌شدن می‌کند، ممکن است همان لحظه‌ای باشد که در آن صاحبان قدرت و شهرت با این هجمه از واکنش‌ها بدبین شوند. براساس تحقیقات جدید، این مسأله به‌شدت بر توسعه روابط تأثیر می‌گذارد. محققان از ایالات متحده و اروپا معتقدند که قدرت، باعث ایجاد شک و تردید در مورد انگیزه‌های پشت اعمال مهربانانه دیگران می‌شود. در نتیجه، افراد در مرکز توجه ممکن است نسبت به حرکات به ظاهر نوع‌دوستانه بدبین شوند. بدبینی‌ای که آنها را از درگیر شدن در رفتارهای رابطه‌ساز باز می‌دارد. افراد مشهور و صاحبان قدرت که در یک سطح هستند، راحت‌تر با هم ارتباط برقرار می‌کنند تا با هواداران و دوستداران‌شان، اما هستند افرادی که از این قضایا مستثنی بوده و تعامل خوب و مثبتی با دیگران دارند. تحقیق مذکور نشان می‌دهد کسانی که در راس هرم قدرت یا در سطوح بالای شهرت هستند از باقی صاحبان قدرت و شهرت، منزوی‌تر هستند. به بیان دیگر، قدرت مانع از توانایی آنها برای سهیم شدن در اصول اولیه ایجاد رابطه می‌شود. محققان می‌گویند، تعامل و اعتماد، بلوک‌های اصلی توسعه روابط هستند.