این تحقیق که توسط تیمی در مرکز اختلالات مغز سیناپسی درموسسه علوم پایه (IBS) به سرپرستی مدیر کیم یونجون انجام شد، نشان می‌دهد که لیتیوم می‌تواند عملکرد مغز را بازیابی کند و علائم رفتاری را در موش‌های مبتلا به جهش‌های ژن Dyrk1a، که یک عامل خطر شناخته‌شده جهت ابتلا به اوتیسم است، کاهش می‌دهد.اوتیسم یک اختلال عصبی رشدی است که 8/2درصد از جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد که با کمبودهای اجتماعی، رفتارهای تکراری، چالش‌های فکری و اضطراب شناخته می‌شود. از آنجا که ASD بار سنگینی را نه‌تنها بر خود بیماران، بلکه بر خانواده و جامعه به‌طورکلی تحمیل می‌کند، نیاز است تا روش‌های درمانی جدیدی برای درمان علائم اصلی آن ایجاد شود. با وجود شیوع انواع طیف اوتیسم، هنوز هیچ درمان قطعی یا اقدامات پیشگیرانه برای آن وجود ندارد. براساس این پژوهش تازه درمان کوتاه‌مدت لیتیوم در نوجوانان باعث بهبودعملکرد ورفتارمغز دربزرگسالی می‌شود.تجویز این دارو در دوره نوجوانی سبب نرمال‌شدن اندازه مغز گردید و اتصالات عصبی آن رابهبود بخشید. لیتیوم همچنین اضطراب و کمبودهای اجتماعی را کاهش داد و مزایای استفاده از آن تا بزرگسالی نیز ادامه داشت. این پژوهش پتانسیل لیتیوم را برای پرداختن به مکانیسم‌های اصلی طیف اوتیسم از طریق اثر آن بر Kalirin-7،یک مولکول حیاتی برای عملکرد سیناپسی، برجسته می‌کند. با هدف‌قراردادن این مولکول، لیتیوم به بازگرداندن تعادل در شبکه‌های سیگنالینگ مغز کمک کرد و یکی از مکانیسم‌های اصلی ASD را مورد توجه قرار داد. دکتر رو جونیوپ، محقق ارشد و نویسنده اول این مقاله گفت: «این یک پیشرفت هیجان‌انگیز است. جهش‌های Dyrk1a اتصال عصبی را مختل می‌کنند؛ دقیقا مانند ترافیک یا موانع در یک شهر. لیتیوم به پاک‌سازی چنین تراکمی کمک و ارتباط صاف بین نورون‌ها را بازیابی می‌کند.»این مطالعه که در ژورنال Molecular Psychiatry دسامبر سال‌جاری منتشر شد، نه‌تنها راه را برای رویکردهای درمانی جدید برای طیف اوتیسم هموار می‌کند، بلکه بر اهمیت حیاتی تشخیص، درمان‌های هدفمند و مداخله زودهنگام نیز تاکید می‌کند.