هادی ساعی در گفت و گو با جامجم: مهلا مومنزاده 19 ساله است، نه 17 سال!
آقایان پشت یكی - دو مدال پنهان میشوند
نتیجه ضعیف تیم ملی تكواندو در جهانی منچستر هنوز هم برای خیلیها قابل هضم نیست. بدترین نتیجه در طول 22 سال اخیر. مسؤولان فدراسیون تمام تلاششان را میكنند تا این ناكامی را به كارشكنی انگلیسیها برای صادر نكردن روادید (برای بعضی از ورزشكاران) ربط بدهند، اما مشكل از جای دیگری است. به قول هادی ساعی: «آقایان صادر نكردن روادید از سوی انگلستان را مطرح میكنند، اما چرا نمیگویند چه زمانی برای این كار اقدام كردند؟»
مشكل از خود فدراسیون بوده كه دیر اقدام كردهاند؟
دوستان 20 روز مانده به مسابقات تازه یادشان افتاده برای گرفتن ویزا اقدام كنند. بچهها را فرستادند تركیه تا از آنجا اقدام كنند. خب ما مشكلات سیاسی داریم و فدراسیون هم برای این كار دیر اقدام كرد. اصلا چرا باید این اتفاق بیفتد؟ یعنی یك نفر در آن فدراسیون نبود كه متوجه شود و برای گرفتن روادید زودتر اقدام كند؟ اگر این كمكاری نیست پس چه چیزی است؟
پس از نظر شما این ربطی به انگلیسیها ندارد؟
ببینید، ما كه میدانیم ممكن است چنین مشكلاتی برایمان پیش بیاید چرا بهانه دست آنها میدهیم؟ برای گرفتن روادید باید چند ماه قبل اقدام میكردند نه 20 روز مانده به مسابقات. نكته دیگر این است كه نفرات اعزامی به مسابقات ملیپوشان ایران هستند، اما فدراسیون مثل مردم عادی برای آنها اقدام كرد تا كمتر هزینه كنند! وقتی این تصمیمات غلط را میگیرند همین اتفاقات هم میافتد. شما میدانستید كه به هندیها هم روادید ندادند؟ میدانید چرا؟ آنها كه رابطهشان با انگلیس خوب است و اصلا مستعمرهشان هستند، چون هندیها هم دیر اقدام كردند. آنها كه مشكل سیاسی نداشتند. آقایان حتی قانون را نمیدانند. ما نمیخواهیم با واقعیت كنار بیاییم و فقط تلاش میكنیم تا تقصیر را گردن دیگران بیندازیم و بگوییم انگلیسیها مقصر هستند. كدام مقصر؟ مقصر خود ما هستیم با برنامهریزی غلط و اشتباهمان.
نظر شما درباره نتایجی كه گرفتند چیست؟ یكی از بدترین و ضعیفترین نتایج 22 سال اخیر.
نتایج گویای همه چیز است. برای تیمی كه همیشه پای سكو بود خیلی بد است كه دوازدهم شود. واقعا متاسف هستم و چیزی نمیتوانم بگویم.
شما در یكی از مصاحبههایتان پیشبینی سقوط تكواندو را كرده بودید. نكتهای دیده بودید و ...
مشخص بود. هر كسی كه كمی تكواندو را متوجه شود این قضیه را میتوانست حدس بزند. جهانی كه تمام شد و من بیشتر نگران المپیك هستم. دستان تیم ملی خالی است و من ده سال قبل این زنگ خطر را به صدا درآوردم، اما گوش كسی بدهكار نبود.
شما نظر فنی در این باره ندادید. كادر فنی و عملكرد خود ملیپوشان چطور بود؟
همه چیز را نباید از چشم آنها دید. مگر مسؤول گرفتن روادید ملیپوشان یا كادر فنی هستند؟ میدانید وقتی از این اتفاقها میافتد چه استرسی ورزشكاران را فرا میگیرد؟ تمركز خودشان را از دست میدهند و فقط نگران میشوند. مشكل اینجاست كه افراد توانمند در فدراسیون حضور ندارند. متاسفانه دوستان در چند سال اخیر پشت تك مدالهایی كه ورزشكاران گرفتهاند پنهان شدهاند.
هادی ساعی پیشنهادی برای خروج از ایناوضاع دارد؟
مگر به حرفهای آدم گوش میدهند؟ دو سال قبل هشدارهای لازم را داده بودم، گوش كردند؟ الان هم باید یكسری از آدمهای كوچك را از كنار تیم حذف كنند و از با تجربهها استفاده كنند. واقعا كار سختی در پیش است. نباید فرصتهای كسب سهمیه را از دست داد و باید با جبران اشتباهات برای رسیدن به المپیك تلاش كرد.
به عنوان سؤال آخر نظر شما درباره تكواندوی بانوان و البته مهلا مومنزاده چیست؟
من ابتدا یك چیزی بگویم. اول اینكه كسب این مدال نقره را تبریك میگویم، اما باید بگویم كه خانم مومنزاده 17 ساله نیست! ایشان
19 ساله هستند.
واقعا؟
بله. من در المپیك جوانان همراه آنها بودم و ایشان 19 ساله است. نمیدانم چرا دوستان ما در فدراسیون دوست دارند موج بسازند و روی موجی كه خودشان ساختهاند سواری كنند. برای من این اتفاق عجیب بود و خیلی از رسانهها هم بازی خوردند و همه نوشتند كه مهلا مومنزاده 17 ساله است، اما ایشان 19 سال دارد.