ترزا می به دلیل ناتوانی در حل مشكل برگزیت استعفای خود را اعلام كرد
استعفا با اشک و آه
نخست‌وزیر انگلستان روز گذشته با چشمانی گریان استعفای خود را از رهبری حزب محافظه‌كار و طبعا نخست‌وزیری انگلستان اعلام كرد و گفت از این‌كه نتوانسته برگزیت را اجرایی كند بسیار متاسف است. تصمیم نسنجیده بریتانیایی‌ها برای خروج از اتحادیه اروپا تاكنون زمان زیادی را صرف جر و بحث‌های بی‌پایانی كرده است كه نه تنها نتیجه‌ای نداشته بلكه به دلیل بن بست‌های موجود سیاستمدارانی را نیز قربانی كرده است. ترزا می یكی از همین سیاستمدارانی است كه بسیار كوشید مقدمات خروج انگلستان از اتحادیه اروپا را فراهم كند، اما در این كار ناكام ماند و سرانجام مجبور به استعفا شد.
به گزارش یورو نیوز، ترزا می یك روز پس از برگزاری انتخابات پارلمانی اروپا در تصمیمی قابل پیش‌بینی اعلام كرد از رهبری حزب محافظه‌كار متبوعش كناره‌گیری می‌كند كه این در واقع به معنی استعفا از ریاست دولت نیز هست. می روز گذشته طی سخنانی در برابر خانه شماره 10 خیابان داونینگ (دفتر نخست‌وزیری) در حالی كه بغض كرده بود و صدایش می‌لرزید، گفت: «از این كه نتوانستم برگزیت را اجرایی كنم، بسیار متاسفم. اكنون برای من روشن شده كه منافع بریتانیا با یك نخست وزیر تازه بهتر تامین می‌شود. من امروز اعلام می‌كنم جمعه هفتم می (دو هفته دیگر) از رهبری حزب محافظه‌كار استعفا می‌كنم. من با ریاست حزب به توافق رسیده‌ام كه روند انتخاب رهبر جدید از هفته آینده آغاز شود.»
به این ترتیب، «می» زمانی كه ترامپ از سوم تا پنجم ژوئن به انگلیس سفر كند در منصب خود خواهد بود. نشریه تایمز روز پنجشنبه بدون اشاره به منبع اصلی خود فاش كرده بود نخست‌وزیر انگلیس قصد دارد روز جمعه استعفای خود را رسما اعلام كند. تایمز افزود: دو نامزد نهایی برای جانشینی ترزا می با رای 125 هزار عضو حزب محافظه‌كار انتخاب خواهد شد.
دلایل استعفا
در روزهای گذشته «می» قصد داشت لایحه قرارداد خروج را پس از اصلاحاتی برای بار چهارم به رای پارلمان بگذارد، اما در ۷۲ ساعت گذشته تقریبا بر او روشن شده بود كه از داخل حزب محافظه‌كار زیر فشار زیادی برای استعفا بوده و عمر نخست وزیری او به پایان رسیده است. مهم‌ترین وظیفه دولت می، مذاكره با اتحادیه اروپا برای خروج بریتانیا بود. ترزا می كه ژوئیه ۲۰۱۶ پس از استعفای دیوید كمرون به نخست‌وزیری رسید از اواسط ژانویه سه بار در به تصویب رساندن توافق خروج از اتحادیه اروپا كه در مورد آن با اروپایی‌ها مذاكره كرده بود، شكست خورد.
كارشناسان می‌گویند تلاش‌های پی در پی ترزا می‌برای عقب‌انداختن رأی‌گیری در مورد لایحه برگزیت در مجلس عوام بریتانیا دردی را دوا نكرد و وی متحمل بزرگ‌ترین شكستِ سیاسی یك نخست‌وزیر در تاریخ صدساله آن كشور شد. از همین رو تعداد زیادی از نمایندگان پارلمان انگلیس و نیز تعدادی از وزرای كابینه می، از او خواستند استعفا كند. آنها معتقد بودند كار نخست‌وزیر به پایان خط رسیده و دیگر نمی‌تواند در این سمت باقی بماند. پیش از این نیز احزاب رقیب ازجمله رهبران حزب كارگر بارها خواستار استعفای ترزا‌می‌و برگزاری همه‌پرسی مجدد درباره برگزیت شده بودند. می،در آخرین تلاش‌های خود گفته بود طرحی را تهیه كرده بود و می‌خواست به پارلمان بدهد كه در صورت تصویب نمایندگان یك بار دیگر در انگلستان همه‌پرسی برگزار شود، اما پیش از این‌كه چنین طرحی در پارلمان مورد بررسی قرار گیرد مجبور شد از مقام خود استعفا كند.
دیوید كامرون، نخست‌وزیر سابق بریتانیا و رهبر پیشین حزب محافظه‌كار، پیش از انتخابات سراسری سال ۲۰۱۵ به مردم این كشور وعده داده بود همه‌پرسی جدایی از اتحادیه اروپا برگزار خواهد كرد. این همه‌پرسی در ماه ژوئن ۲۰۱۶ برگزار شد و ۵۳ درصد از شركت‌كنندگان رای به خروج انگلیس از اتحادیه اروپا دادند.
بانوی سرسخت یا ناتوان
ترزا می در ابتدای كار وقتی به عنوان نخست‌وزیر انگلستان معرفی شد برخی از او به عنوان یك فرد سرسخت، محكم و غیرقابل انعطاف یاد می‌كردند و او نیز این توصیف‌ها را درباره خودش مایه افتخار می‌دانست. یك‌بار در توصیف خود گفته بود: «من سیاستمدار اهل خودنمایی نیستم، دائم از یك استودیوی خبری به استودیوی دیگر نمی‌روم، سرناهار با همكارانم غیبت بقیه را نمی‌كنم و در مشروب‌فروشی‌های اطراف پارلمان با بقیه مشروب نمی‌خورم، اما كارم را بلدم.»
جالب توجه این‌كه برخی روزنامه‌ها و مجلات او را فردی شبیه مارگارت تاچر معرفی می‌كردند كه سال‌ها پیش سكاندار حزب محافظه‌كار و نخست‌وزیر انگلستان شد. تاچر به دلیل سیاست‌های قاطعانه‌اش در داخل و خارج، بانوی آهنین لقب گرفت، اما ترزا می در عمل نشان داد با شخصیت‌های نظیر آنگلا مركل یا مارگارت تاچر فاصله‌های زیادی دارد. او نه‌تنها از كاریزمای آنها برخوردار نشد، بلكه در پیشبرد سیاست‌هایش نیز بسیار ناتوان ظاهر شد به طوری كه درنهایت هم حزبی‌های او نیز پشتش را خالی كردند و از او خواستند استعفا كند.
روند جایگزینی
حزب محافظه‌كار قاعدتا از همان شیوه‌ای كه در سال 2016 میلادی به انتخاب ترزا می منجر شد، استفاده می‌كند تا جایگزینی برای او معرفی كند. البته این موضوع باید به تایید هیات‌رئیسه حزب محافظه‌كار برسد. بر اساس رویه معمول حزب، همه نمایندگان پارلمانی حزب محافظه‌كار می‌توانند نامزد رهبری حزب شوند، به این شرط كه دست‌كم دو نماینده دیگر از نامزدیشان حمایت كنند. اگر نامزدها بیش از سه نفر باشند، هرچند بار كه لازم باشد از نمایندگان محافظه‌كار مجلس عوام رأی می‌گیرند تا فقط دو نامزد باقی بمانند. (در هر مرحله رأی‌گیری، كسی كه كمترین رأی را داشته باشد حذف می‌شود). زمانی كه دو نامزد باقی ماندند، انتخاب به اعضای حزب در سراسر انگلیس واگذار می‌شود.
این فرآیند معمولا بین چهار تا شش هفته طول خواهد كشید. می ترجیح می‌داد انتخابات درونی حزب محافظه‌كار بعد از تعطیلات پارلمان (شهریور) برگزار می‌شد تا او در این مدت فرصت كافی برای تصویب قوانین به نفع برگزیت نرم را داشته باشد. به هر حال او تمایل داشت به‌عنوان فردی خوشنام در تاریخ انگلیس ثبت شود، اما موفق به این كار نشد و مانند یك سیاستمدار شكست خورده مجبور به استعفا گردید.
به این ترتیب، «می» زمانی كه ترامپ از سوم تا پنجم ژوئن به انگلیس سفر كند در منصب خود خواهد بود. نشریه تایمز روز پنجشنبه بدون اشاره به منبع اصلی خود فاش كرده بود نخست‌وزیر انگلیس قصد دارد روز جمعه استعفای خود را رسما اعلام كند. تایمز افزود: دو نامزد نهایی برای جانشینی ترزا می با رای 125 هزار عضو حزب محافظه‌كار انتخاب خواهد شد.
دلایل استعفا
در روزهای گذشته «می» قصد داشت لایحه قرارداد خروج را پس از اصلاحاتی برای بار چهارم به رای پارلمان بگذارد، اما در ۷۲ ساعت گذشته تقریبا بر او روشن شده بود كه از داخل حزب محافظه‌كار زیر فشار زیادی برای استعفا بوده و عمر نخست وزیری او به پایان رسیده است. مهم‌ترین وظیفه دولت می، مذاكره با اتحادیه اروپا برای خروج بریتانیا بود. ترزا می كه ژوئیه ۲۰۱۶ پس از استعفای دیوید كمرون به نخست‌وزیری رسید از اواسط ژانویه سه بار در به تصویب رساندن توافق خروج از اتحادیه اروپا كه در مورد آن با اروپایی‌ها مذاكره كرده بود، شكست خورد.
كارشناسان می‌گویند تلاش‌های پی در پی ترزا می‌برای عقب‌انداختن رأی‌گیری در مورد لایحه برگزیت در مجلس عوام بریتانیا دردی را دوا نكرد و وی متحمل بزرگ‌ترین شكستِ سیاسی یك نخست‌وزیر در تاریخ صدساله آن كشور شد. از همین رو تعداد زیادی از نمایندگان پارلمان انگلیس و نیز تعدادی از وزرای كابینه می، از او خواستند استعفا كند. آنها معتقد بودند كار نخست‌وزیر به پایان خط رسیده و دیگر نمی‌تواند در این سمت باقی بماند. پیش از این نیز احزاب رقیب ازجمله رهبران حزب كارگر بارها خواستار استعفای ترزا‌می‌و برگزاری همه‌پرسی مجدد درباره برگزیت شده بودند. می،در آخرین تلاش‌های خود گفته بود طرحی را تهیه كرده بود و می‌خواست به پارلمان بدهد كه در صورت تصویب نمایندگان یك بار دیگر در انگلستان همه‌پرسی برگزار شود، اما پیش از این‌كه چنین طرحی در پارلمان مورد بررسی قرار گیرد مجبور شد از مقام خود استعفا كند.
دیوید كامرون، نخست‌وزیر سابق بریتانیا و رهبر پیشین حزب محافظه‌كار، پیش از انتخابات سراسری سال ۲۰۱۵ به مردم این كشور وعده داده بود همه‌پرسی جدایی از اتحادیه اروپا برگزار خواهد كرد. این همه‌پرسی در ماه ژوئن ۲۰۱۶ برگزار شد و ۵۳ درصد از شركت‌كنندگان رای به خروج انگلیس از اتحادیه اروپا دادند.
بانوی سرسخت یا ناتوان
ترزا می در ابتدای كار وقتی به عنوان نخست‌وزیر انگلستان معرفی شد برخی از او به عنوان یك فرد سرسخت، محكم و غیرقابل انعطاف یاد می‌كردند و او نیز این توصیف‌ها را درباره خودش مایه افتخار می‌دانست. یك‌بار در توصیف خود گفته بود: «من سیاستمدار اهل خودنمایی نیستم، دائم از یك استودیوی خبری به استودیوی دیگر نمی‌روم، سرناهار با همكارانم غیبت بقیه را نمی‌كنم و در مشروب‌فروشی‌های اطراف پارلمان با بقیه مشروب نمی‌خورم، اما كارم را بلدم.»
جالب توجه این‌كه برخی روزنامه‌ها و مجلات او را فردی شبیه مارگارت تاچر معرفی می‌كردند كه سال‌ها پیش سكاندار حزب محافظه‌كار و نخست‌وزیر انگلستان شد. تاچر به دلیل سیاست‌های قاطعانه‌اش در داخل و خارج، بانوی آهنین لقب گرفت، اما ترزا می در عمل نشان داد با شخصیت‌های نظیر آنگلا مركل یا مارگارت تاچر فاصله‌های زیادی دارد. او نه‌تنها از كاریزمای آنها برخوردار نشد، بلكه در پیشبرد سیاست‌هایش نیز بسیار ناتوان ظاهر شد به طوری كه درنهایت هم حزبی‌های او نیز پشتش را خالی كردند و از او خواستند استعفا كند.
روند جایگزینی
حزب محافظه‌كار قاعدتا از همان شیوه‌ای كه در سال 2016 میلادی به انتخاب ترزا می منجر شد، استفاده می‌كند تا جایگزینی برای او معرفی كند. البته این موضوع باید به تایید هیات‌رئیسه حزب محافظه‌كار برسد. بر اساس رویه معمول حزب، همه نمایندگان پارلمانی حزب محافظه‌كار می‌توانند نامزد رهبری حزب شوند، به این شرط كه دست‌كم دو نماینده دیگر از نامزدیشان حمایت كنند. اگر نامزدها بیش از سه نفر باشند، هرچند بار كه لازم باشد از نمایندگان محافظه‌كار مجلس عوام رأی می‌گیرند تا فقط دو نامزد باقی بمانند. (در هر مرحله رأی‌گیری، كسی كه كمترین رأی را داشته باشد حذف می‌شود). زمانی كه دو نامزد باقی ماندند، انتخاب به اعضای حزب در سراسر انگلیس واگذار می‌شود.
این فرآیند معمولا بین چهار تا شش هفته طول خواهد كشید. می ترجیح می‌داد انتخابات درونی حزب محافظه‌كار بعد از تعطیلات پارلمان (شهریور) برگزار می‌شد تا او در این مدت فرصت كافی برای تصویب قوانین به نفع برگزیت نرم را داشته باشد. به هر حال او تمایل داشت به‌عنوان فردی خوشنام در تاریخ انگلیس ثبت شود، اما موفق به این كار نشد و مانند یك سیاستمدار شكست خورده مجبور به استعفا گردید.