این مسأله نه‌تنها به‌عنوان یک معضل اقتصادی، بلکه به‌عنوان یک چالش اجتماعی وفرهنگی نیز مطرح است.برای محاسبه نرخ بیکاری، معمولا از داده‌های جمع‌آوری‌شده ازطریق نظرسنجی‌های نیروی کار استفاده می‌شود.این نظرسنجی‌ها اطلاعاتی درباره تعداد افراد شاغل، بیکار و جمعیت غیرفعال (افرادی که درسن کارهستند اما به دلایلی مانند تحصیل، خانه‌داری یا بازنشستگی درجست‌وجوی کار نیستند) ارائه می‌دهد. در ایران، مرکز آمار ایران مسئول جمع‌آوری و انتشار داده‌های مربوط به نرخ بیکاری است. این داده‌ها به تفکیک جنسیت، سن، سطح تحصیلات و منطقه جغرافیایی ارائه می‌شوند وبه تحلیلگران کمک می‌کنند تا تصویر دقیق‌تری از وضعیت بازار کار به دست‌آورند. نرخ بیکاری زنان فارغ‌التحصیل آموزش عالی نشان می‌دهد که ازهر100زن فارغ‌التحصیل دانشگاهی فعال در بازار کار، چندنفربیکار بوده‌اند. این نرخ درپاییز سال گذشته 19.4درصد بوده درحالی که درپاییز امسال به 19درصد رسیده است. به عبارت دیگر، اکنون ازهر100زن فعالِ دانشگاه‌رفته،19زن با تحصیلات دانشگاهی بیکار هستند.این بررسی از لحاظ جمعیتی نیز جالب توجه است. در پاییز سال قبل جمعیت زنان دانشگاه‌رفته جویای کار 466هزار و955 نفر بوده اما در پاییز امسال 7463 نفر کمتر شده است.  بنابراین، هم نرخ بیکاری این زنان کاهش یافته و هم از تعدادشان کاسته شده است‌؛ با این حال، همچنان از هر100 زنی که بیکار بوده، 19 زن مدرک دانشگاهی دارد. این در حالی است که همین نرخ برای مردان تنها 4.7درصد و نزدیک به نرخ بیکاری کل کشور است.