کارنامه رفاه شهری در ایران
امکانات محل زندگی یا تسهیلات رفاهی به مجموعه‌ای از خدمات و تجهیزات اساسی اطلاق می‌شود که برای زندگی روزمره ضروری است.این امکانات شامل آب لوله‌کشی، برق، گاز شهری، سیستم فاضلاب، اینترنت، تلفن و سایر تجهیزات رفاهی مانند سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی می‌شود. در اقتصاد، دسترسی به این تسهیلات نه‌تنها نشان‌دهنده سطح رفاه خانوارهاست بلکه به عنوان شاخصی برای توسعه‌یافتگی جوامع نیز محسوب می‌شود.
درکشورهای توسعه‌یافته، دسترسی به این امکانات تقریبا جهانی است اما درکشورهای درحال توسعه، این دسترسی می‌تواند به‌شدت متفاوت باشد ونابرابری‌های منطقه‌ای و اقتصادی رانشان دهد.درایران نیز،دسترسی به امکانات محل زندگی به عنوان یکی از شاخص‌های مهم رفاه اجتماعی و اقتصادی مورد توجه قرار می‌گیرد.براساس داده‌های منتشرشده ازسوی بانک مرکزی ایران در سال 140۲، درصد خانوارهای شهری که به این تسهیلات دسترسی دارند، نشان‌دهنده وضعیت رفاهی و زیرساختی در مناطق شهری ایران است.براساس داده‌های بودجه خانوار شهری بانک مرکزی در سال 140۲، دسترسی به امکانات اساسی در مناطق شهری ایران به طور کلی در سطح بالایی قرار دارد. با این حال، تفاوت‌هایی در دسترسی به برخی تسهیلات دیده می‌شود که نشان‌دهنده نابرابری‌های احتمالی در توزیع منابع و خدمات‌است.برخی از امکانات مانند برق، آب لوله‌کشی، حمام و آشپزخانه تقریبا در تمامی خانوارهای شهری وجود دارد. این اعداد نشان می‌دهد که زیرساخت‌های پایه در مناطق شهری ایران به خوبی توسعه یافته است و دسترسی به این امکانات تقریبا
همگانی است.دسترسی به گاز شهری نیز درسطح بسیار بالایی قراردارد،که نشان‌دهنده گستردگی شبکه گازرسانی در شهرهاست. سیستم فاضلاب شهری نیز در خانوارها وجود دارد، هرچند این عدد نسبت به امکانات پایه پایین‌تر است و نشان می‌دهد که هنوز بخشی از خانوارها به سیستم فاضلاب شهری متصل نیستند. داده‌های سال 1402نشان می‌دهد که دسترسی به امکانات پایه در مناطق شهری ایران در سطح بالایی قرار دارد اما هنوز تفاوت‌هایی در دسترسی به برخی تسهیلات مانند سیستم فاضلاب شهری، شوفاژ و انباری وجود دارد. این تفاوت‌ها می‌تواند ناشی از نابرابری‌های منطقه‌ای، تفاوت‌های اقلیمی یا سیاست‌های توزیع منابع باشد.
همگانی است.دسترسی به گاز شهری نیز درسطح بسیار بالایی قراردارد،که نشان‌دهنده گستردگی شبکه گازرسانی در شهرهاست. سیستم فاضلاب شهری نیز در خانوارها وجود دارد، هرچند این عدد نسبت به امکانات پایه پایین‌تر است و نشان می‌دهد که هنوز بخشی از خانوارها به سیستم فاضلاب شهری متصل نیستند. داده‌های سال 1402نشان می‌دهد که دسترسی به امکانات پایه در مناطق شهری ایران در سطح بالایی قرار دارد اما هنوز تفاوت‌هایی در دسترسی به برخی تسهیلات مانند سیستم فاضلاب شهری، شوفاژ و انباری وجود دارد. این تفاوت‌ها می‌تواند ناشی از نابرابری‌های منطقه‌ای، تفاوت‌های اقلیمی یا سیاست‌های توزیع منابع باشد.