در این شرایط، نقش والدین به‌عنوان میانجیگران و راهنمایان بسیار مهم است. والدین می‌توانند با نشان دادن الگوهای رفتاری مناسب، به فرزندان خود یاد دهند که چگونه اختلافات را به روش‌های سازنده حل کنند.به جای مداخله مستقیم درهردعوا،والدین می‌توانند به فرزندان خود کمک کنند تا احساسات‌شان را بیان کرده و راه‌حل‌هایی برای مشکل پیدا کنند. این کار نه‌تنها به تقویت روابط میان خواهر و برادر، بلکه به تقویت مهارت‌های حل مسأله و همدلی در آنها نیز کمک می‌کند. همچنین، والدین باید در ایجاد فضایی عادلانه و بدون تبعیض میان فرزندان دقت کنند. اگر فرزند بزرگ‌تر یا کوچک‌تر به‌دلایلی بیش از دیگری حمایت شود، این امر می‌تواند به افزایش تنش‌ها و دعواهای بیشتر بین خواهر و برادر منجر شود. والدین با مراقبت از احساسات هر دو طرف و احترام به حقوق هرکدام از آنها می‌توانند از شدت مشاجرات بکاهند.