این پروژه هماهنگ‌شده بر اساس نوعی تقسیم‌کار با آمریکا و تعدادی از کشورهای اروپایی و دنباله‌روهای منطقه‌ای برنامه‌ریزی شده بود. پایه اصلی و مفروض این پروژه این بود که تیران و چبهه مقاومت در 2ه ماه گذشته ضعیف و منفعل شده‌اند و شرایط برای یکسره‌سازی آماده‌ است و با هدفگذاری‌های مرحله‌ای، نابودی برنامه مسالمت‌آمیز هسته‌ای و توان موشکی را گام اول این پروژه قرار داده بودند. در این پروژه که اهداف مشترکی با آمریکا و غرب و دنباله‌روهای منطقه‌ای آنها داشت، این تصور وجود داشت که با تحقق دو شعار هسته‌ای و موشکی-نظامی ایران، راه برای تسلیم‌پذیرشدن ایران در مذاکره با آمریکا فراهم می‌شود و چنان‌چه این گام به نتیجه نرسید، با ادامه اقدامات نظامی و ضد‌امنیتی با تکیه بر شبکه مزدوران و جاسوسان در داخل، زیرساخت‌ها و توانمندی‌های اقتصادی و مرتبط با مولفه‌های اجتماعی هدف قرار گیرند و زمینه شورش اجتماعی را برای براندازی مهیا نمایند. رژیم‌های منطقه‌ای نیز همانند رژیم‌ صهیونی و غرب، از اینکه این رخداد نتایج آن بتواند موازنه قدرت منطقه‌ای جبهه مقاومت را دگرگون کند، حتی در ارائه کمک‌های مالی، خدمات اطلاعاتی و سیاسی و دیپلماتیک و پوشش‌دادن به پایگاه‌های نظامی آمریکایی و غربی، روند موفقیت این پروژه را تضمین کنند. این پروژه آن‌چنان برای جبهه شرارت جهانی اهمیت داشت که حتی سازمان‌های بین‌المللی همانند آژانس بین‌المللی هسته‌ای را تا مرز رسوایی و ابزاری‌کردن، در این پروژه مشارکت دادند. 
متن کامل را در جام‌جم‌آنلاین بخوانید.