زن مؤمن با رعایت حجاب،براین حقیقت تأکید می‌کندکه ارزش انسانی‌اش فراتر ازجلوه‌های مادی وظاهری است وحقوق او ازمنبع وحی سرچشمه می‌گیرد. حجاب در حقیقت، یک قرارداد اجتماعی-الهی است که ساختار جامعه و نقش زن در آن را از منظر توحیدی تعریف می‌کند. این پوشش، نه‌تنها یک تکلیف فردی بلکه یک اصل بنیادین در ساختار هویت ملی و دینی است که باید در برابر هجمه‌های فرهنگی محافظت شود. هویت زن مسلمان بر پایه همین مفهوم شکل می‌گیرد؛ هویتی که خود را مقید به مفاهیم متعالی می‌داند و اصالت خود را در تقابل با سلیقه‌های زودگذر جهان غرب جست‌وجو می‌کند.
   
آموزه‌های الهی درباره حجاب 
اساس و ریشه هر حکمی در دین مبین اسلام، قرآن کریم است. آیات متعددی در قرآن شریف به مسأله حجاب و عفاف اشاره دارند که مهم‌ترین آنها در سوره‌های نور و احزاب آمده است. این آیات، مبنای فقهی و شرعی این حکم را تشکیل می‌دهند و آن را از یک عرف اجتماعی به یک تکلیف الهی ارتقا می‌دهند.
ادامه یادداشت را در «جام‌جم‌آنلاین» بخوانید.