به گزارش خبرنگار جام‌جم، رسیدگی به این پرونده از سال گذشته و با شکایت پسر نوجوانی در پلیس غرب استان تهران آغاز شد. پسر نو‌جوان که به شدت از ناحیه چشم چپ مجروح شده بود، مدعی شد در جریان درگیری با عمویش، او با چاقو به چشم چپش ضربه زده است. با وجود تلاش پزشکان برای جلوگیری از نابینایی پسر17ساله اما او براثر شدت جراحات از چشم چپ نابینا شد. با تکمیل تحقیقات پرونده برای رسیدگی به شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد‌. در این جلسه شاکی در تشریح ماجرا گفت: پدرم به علت بیماری زمینگیر شده بود. برای این‌که سلامتی‌اش را به دست بیاورد، من و مادرم خیلی تلاش کردیم‌. یک روز پدرم بر اثر سکته قلبی جان باخت وباخانواده پدرم تماس گرفتیم و ماجرا را به آنها اطلاع دادیم‌. عمویم وقتی به خانه‌مان آمد، مدعی شد کم‌کاری مادرم درنگهداری ازپدرم باعث مرگ او شده است. اوچاقویی برداشت و به سمت مادرم رفت که من در دفاع از مادرم با او درگیر شدم. عمویم وقتی دفاع مرادید،باچاقو ضربه‌ای به چشمم زد. من برای او قصاص می‌خواهم و باید بلایی که سر من آورده را تجربه کند. 
سپس متهم در جایگاه ایستاد و منکر اتهامش شد و گفت: من آن روز با برادرزاده‌ام درگیر نشدم و به او ضربه‌ای نزدم. فقط به 110 زنگ زدم تا جسد برادرم به پزشکی قانونی منتقل و علت مرگش مشخص شود. 
وکیل شاکی در واکنش به اظهارات متهم عنوان کرد؛ متهم که در دادگاه انکار می‌کند پیش از این سراغ من آمد و خواست در برابر دریافت ماشینش، موکلم رضایت دهد. اگر او ضربه‌ای نزده، چرا دنبال جلب رضایت بوده است. متهم هم در آخرین دفاع اظهارات وکیل را رد کرد و گفت: من چنین پیشنهادی ندادم. پس از دفاعیات متهم و وکیلش، قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.