براساس اولین ارزیابی جهانی از آلودگی رودخانه‌ها توسط آنتی‌بیوتیک‌های مصرفی انسان، محققان هشدار می‌دهند حتی پس از عبور از سیستم‌های تصفیه فاضلاب نیز مقادیر چشمگیری از این داروها به منابع آبی جهان نفوذ می‌کنند. هلوئیسا ماسدو سرپرست این پژوهش‌ توضیح می‌دهد: غلظت هر آنتی‌بیوتیک به‌تنهایی در رودخانه‌ها بسیار ناچیز است‌ اما قرارگیری مزمن و تجمعی محیط ‌زیست در معرض این مواد می‌تواند برای سلامت انسان وزیست‌بوم‌های آبی ایجاد خطر کند. پژوهشگران از یک مدل جهانی‌استفاده کردندکه توسط‌داده‌های میدانی۹۰۰نقطه‌ازرودخانه‌های‌جهان‌تأییدشده‌است.آموکسی‌سیلین پرمصرف‌ترین آنتی‌بیوتیک جهان بیش از سایر انواع آنتی‌بیوتیک‌ها‌ رودخانه‌های جهان را آلوده کرده و احتمال ایجاد خطر برای محیط ‌زیست و سلامت انسان را افزایش می‌دهد و منطقه جنوب شرق آسیا به‌دلیل مصرف بالا و سیستم‌های تصفیه محدود، بیشترین آسیب را متحمل می‌شود.  نکته نگران‌کننده این است که این مطالعه تنها به آنتی‌بیوتیک‌های مصرفی انسان پرداخته و سهم دامداری و صنایع دارویی را که منابع عمده آلودگی هستند محاسبه نکرده است.پروفسور برنهارد لنر، استاد آب‌شناسی جهانی در دانشگاه مک‌گیل تأکید می‌کند: هدف ما نهی از مصرف آنتی‌بیوتیک نیست. زیرا این داروها برای درمان بیماری‌ها ضروری هستند بلکه هشدار درباره پیامدهای ناخواسته زیست‌محیطی و تشدید مقاومت دارویی است که راهبردهایی جدید برای مدیریت و کاهش این اثرات می‌طلبند. پروفسور جیم نیسل از دیگر اعضای گروه پژوهشی، خواستار اجرای برنامه‌های نظارتی برای ردیابی آلودگی آنتی‌بیوتیکی در مسیرهای آبی، به‌ویژه در مناطقی است که براساس مدل آنها در معرض خطر پیش‌بینی شده‌اند.این پژوهش زنگ خطری است برای جامعه جهانی تا در کنار حفظ دستاوردهای پزشکی، راهکارهایی برای جلوگیری از تبدیل رودخانه‌ها به کانال انتقال آنتی‌بیوتیک‌ها پیدا کند.