بی‌وجدان‌های كهكشان!
كامیك بوك‌ها یا به اصطلاح رایج داخلی داستان‌های مصور و البته كامیك استریپ‌ها سهم بسیار بزرگی در صنعت سرگرمی غرب دارند و طی سال‌ها توانسته‌اند با مهارت و سواد بالای سازندگان آنها، فرهنگ و آموزش‌های مدنظر جامعه‌شان را به نسل جوان منتقل كنند. ضمن این‌كه عمق و داستان‌پردازی بعضی از آنها مخاطبان را از بچگی تا بزرگسالی با خود همراه كرده و اكنون خیل عظیمی از مخاطبان فیلم‌های ابرقهرمانی برخاسته از این جنس داستان‌ها، اتفاقا افراد بزرگسال هستند.
با رشد و افزایش امكانات تولید بازی‌های رایانه‌ای، خیلی از رسانه‌ها و صنایع سرگرمی به نوعی در قالب همان فرم بصری خود وارد این حوزه شدند كه از آن جمله می‌توان به موج بازی‌هایی اشاره كرد كه در واقع فیلم تعاملی بودند. با این حال طی تمام این سال‌ها كه از عمر صنعت/ هنر بازی می‌گذرد بازی‌های انگشت‌شماری بوده‌اند كه همان فرم و ویژگی‌های بصری داستان‌های مصور را در قالب گیم‌پلی خود و نه صرفا در خلال كات‌سین‌ها ارائه دهند. شاید یكی از قدیمی‌ترین و خاطره‌انگیزترین آنها برای ما Comix Zone روی كنسول‌های نسل چهارم سگا باشد! شاید از این به بعد بتوانیم به Void Bastards هم اشاره كنیم! عنوانی كه این هفته قصد بررسی آن را داریم، توسط یكی از بنیان‌گذاران سابق شركت Irrational Games كه سابقه كار روی فرنچایزی چون بایوشاك را در كارنامه دارد و نیروهایی كه هر كدام به خودی خود غولی در صنعت حساب می‌شوند ساخته شده است.
مجید رحمانی
مزدور بودن هم حدی دارد!
Void Bastards ماجرای مزدوران و زندانیان عجیب و غریب تعبید شده‌ای است كه به جای نگاه داشتن‌شان در سلول، ماموریت‌های بین كهكشانی به آنها داده می‌شود تا با به دست آوردن اندك اندك تجهیزات و وسایل مورد نیاز، سهمی در كمك به یك برنامه بلندمدت داشته باشند.
بازی از منظر گیم‌پلی یك عنوان روگ-لایت
محسوب می‌شود، یعنی هدف این است كه قبل از هر بار مردن، حداكثر میزان پیشرفت را در راستای خط اصلی داستان انجام دهید و پس از مرگ نیز زمام امور را به دست كاراكتر دیگری بسپارید. از همین جهت نباید انتظار داستان قدرتمند یا روایتی قوی از بازی را داشت، اما آنچه به‌عنوان داستان در بازی وجود دارد كاملا با حال و هوای كامیك‌گونه و نوجوان‌پسند آن همخوانی داشته و كافی است.
این در حالی است كه هر كدام از شخصیت‌های بازی، توضیحات مختصر داستانی دارند كه پیش‌زمینه‌ای برای شما باشد و اتفاقا بعضی از آنها خیلی جذاب با سیستم‌های گیم‌پلی در هم تنیده شده است. مثلا یكی از شخصیت‌های من، فردی سیگاری بود كه باعث می‌شد هرچند ثانیه یك بار سرفه كند.
به دلیل همین سرفه كردن، در مرحله و بخصوص محیط‌هایی كه تمركز روی مخفیكاری بود، دشمنان نسبت به حضور بازیكن مطلع می‌شدند. مورد دیگر می‌توان به موجودی فضایی اشاره كرد كه حواس پرت بود، این حواس‌پرتی او باعث می‌شد هر از چندگاهی به‌صورت تصادفی یكی از آیتم‌هایی را كه پیدا كرده بودید، روی زمین جا بگذارد. وجود چنین اتفاقاتی در بازی قطعا به جذابیت آن می‌افزاید، اما هسته و ماهیت اصلی لذت بردن از بازی در گیم‌پلی آن قرار گرفته است.
از انگشت آدم تا بمب مغناطیسی
بازی‌های روگ ـ لایك و البته روگ ـ لایت
را می‌توان به نوعی زیرمجموعه سبك استراتژی به شمار آورد، زیرا دغدغه آنها این است كه با تحمیل مجازات‌های سخت از جمله مرگ ابدی، بازیكن را ترغیب كنند از اشتباهات خود درس بگیرد و دفعه بعدی با خود رقابت كرده و بهتر عمل كند. در این بین معمولا روگ ـ لایت‌ها از قبیل همین
Void Bastards دارای این سیستم هستند كه بعد از مرگ تنها ویژگی‌های شخصی كاراكتر كاملا از بین می‌رود، ولی پیشرفت شما در بازی یا تجهیزاتی كه به دست آورده‌اید حفظ شده و شخصیت‌های بعدی نیز می‌توانند از آنها بهره ببرند. ابتدای Void Bastards یك ماموریت مبنی بر پیدا كردن دو آیتم خاص به شما داده می‌شود. برای پیدا كردن این
دو آیتم باید بین ایستگاه‌های فضایی مختلف و سفینه‌ها سفر كنید، اما این كار به سوخت برای سفینه خود و همچنین غذا برای زنده ماندن در طول ماجراجویی نیاز دارد. حالا اینها را از كجا پیدا می‌كنید؟ از ایستگاه‌های فضایی و در مواردی خاص مدارهای كهكشانی. پس تا اینجا مجبوریم وارد ایستگاه‌های مختلف شویم، اما تقریبا هیچ‌كدام آنها متروكه نیستند و دشمنانی خاص انتظارتان را می‌كشند. علاوه بر دشمنان، سیستم‌های امنیتی ایستگاه كه می‌توانند علیه یا به نفع شما باشند و همچنین شرایط محیطی مثل قطعی برق یا كمبود اكسیژن و عوامل دیگر نیز وجود دارند تا چالش شما را بیشتر كنند. در نتیجه برای این‌كه بیشتر بتوانید زنده بمانید و سفر خود را طولانی‌تر انجام دهید باید ایستگاه‌ها را بگردید و تا جای امكان آیتم‌های بیشتری را با خود به سفینه بازگردانید. در آنجا با استفاده از آیتم‌ها می‌توانید تجهیزات جدید ساخته یا آنها را ارتقا داده و خلاصه رفته رفته شانس زنده ماندن و دوام ماجراجویی خود را افزایش دهید. تركیب این ساختار گیم‌پلی با تیراندازی اول شخص و بعضا مخفیكاری به‌سادگی می‌تواند قصد چند دقیقه بازی كردن شما را به ساعت‌ها تغییر دهد!
جمع‌بندی
Void Bastards از منظر بصری و گرافیك هنری، یك دستاورد عظیم و قدم رو به جلو به شمار می‌رود و می‌توان آن را دنباله‌ای بر روند استثنایی
Spider-Man: Into the Spider-Verse دانست. حتی اگر گیم‌پلی آن شما را جذب نكرد كه قطعا خواهد كرد، برای آن گرافیك كامیك‌گونه، هنرمندانه و بی‌نظیر بازی هم كه شده چند ساعتی به آن دل بدهید!
Void Bastards ماجرای مزدوران و زندانیان عجیب و غریب تعبید شده‌ای است كه به جای نگاه داشتن‌شان در سلول، ماموریت‌های بین كهكشانی به آنها داده می‌شود تا با به دست آوردن اندك اندك تجهیزات و وسایل مورد نیاز، سهمی در كمك به یك برنامه بلندمدت داشته باشند.
بازی از منظر گیم‌پلی یك عنوان روگ-لایت
محسوب می‌شود، یعنی هدف این است كه قبل از هر بار مردن، حداكثر میزان پیشرفت را در راستای خط اصلی داستان انجام دهید و پس از مرگ نیز زمام امور را به دست كاراكتر دیگری بسپارید. از همین جهت نباید انتظار داستان قدرتمند یا روایتی قوی از بازی را داشت، اما آنچه به‌عنوان داستان در بازی وجود دارد كاملا با حال و هوای كامیك‌گونه و نوجوان‌پسند آن همخوانی داشته و كافی است.
این در حالی است كه هر كدام از شخصیت‌های بازی، توضیحات مختصر داستانی دارند كه پیش‌زمینه‌ای برای شما باشد و اتفاقا بعضی از آنها خیلی جذاب با سیستم‌های گیم‌پلی در هم تنیده شده است. مثلا یكی از شخصیت‌های من، فردی سیگاری بود كه باعث می‌شد هرچند ثانیه یك بار سرفه كند.
به دلیل همین سرفه كردن، در مرحله و بخصوص محیط‌هایی كه تمركز روی مخفیكاری بود، دشمنان نسبت به حضور بازیكن مطلع می‌شدند. مورد دیگر می‌توان به موجودی فضایی اشاره كرد كه حواس پرت بود، این حواس‌پرتی او باعث می‌شد هر از چندگاهی به‌صورت تصادفی یكی از آیتم‌هایی را كه پیدا كرده بودید، روی زمین جا بگذارد. وجود چنین اتفاقاتی در بازی قطعا به جذابیت آن می‌افزاید، اما هسته و ماهیت اصلی لذت بردن از بازی در گیم‌پلی آن قرار گرفته است.
از انگشت آدم تا بمب مغناطیسی
بازی‌های روگ ـ لایك و البته روگ ـ لایت
را می‌توان به نوعی زیرمجموعه سبك استراتژی به شمار آورد، زیرا دغدغه آنها این است كه با تحمیل مجازات‌های سخت از جمله مرگ ابدی، بازیكن را ترغیب كنند از اشتباهات خود درس بگیرد و دفعه بعدی با خود رقابت كرده و بهتر عمل كند. در این بین معمولا روگ ـ لایت‌ها از قبیل همین
Void Bastards دارای این سیستم هستند كه بعد از مرگ تنها ویژگی‌های شخصی كاراكتر كاملا از بین می‌رود، ولی پیشرفت شما در بازی یا تجهیزاتی كه به دست آورده‌اید حفظ شده و شخصیت‌های بعدی نیز می‌توانند از آنها بهره ببرند. ابتدای Void Bastards یك ماموریت مبنی بر پیدا كردن دو آیتم خاص به شما داده می‌شود. برای پیدا كردن این
دو آیتم باید بین ایستگاه‌های فضایی مختلف و سفینه‌ها سفر كنید، اما این كار به سوخت برای سفینه خود و همچنین غذا برای زنده ماندن در طول ماجراجویی نیاز دارد. حالا اینها را از كجا پیدا می‌كنید؟ از ایستگاه‌های فضایی و در مواردی خاص مدارهای كهكشانی. پس تا اینجا مجبوریم وارد ایستگاه‌های مختلف شویم، اما تقریبا هیچ‌كدام آنها متروكه نیستند و دشمنانی خاص انتظارتان را می‌كشند. علاوه بر دشمنان، سیستم‌های امنیتی ایستگاه كه می‌توانند علیه یا به نفع شما باشند و همچنین شرایط محیطی مثل قطعی برق یا كمبود اكسیژن و عوامل دیگر نیز وجود دارند تا چالش شما را بیشتر كنند. در نتیجه برای این‌كه بیشتر بتوانید زنده بمانید و سفر خود را طولانی‌تر انجام دهید باید ایستگاه‌ها را بگردید و تا جای امكان آیتم‌های بیشتری را با خود به سفینه بازگردانید. در آنجا با استفاده از آیتم‌ها می‌توانید تجهیزات جدید ساخته یا آنها را ارتقا داده و خلاصه رفته رفته شانس زنده ماندن و دوام ماجراجویی خود را افزایش دهید. تركیب این ساختار گیم‌پلی با تیراندازی اول شخص و بعضا مخفیكاری به‌سادگی می‌تواند قصد چند دقیقه بازی كردن شما را به ساعت‌ها تغییر دهد!
جمع‌بندی
Void Bastards از منظر بصری و گرافیك هنری، یك دستاورد عظیم و قدم رو به جلو به شمار می‌رود و می‌توان آن را دنباله‌ای بر روند استثنایی
Spider-Man: Into the Spider-Verse دانست. حتی اگر گیم‌پلی آن شما را جذب نكرد كه قطعا خواهد كرد، برای آن گرافیك كامیك‌گونه، هنرمندانه و بی‌نظیر بازی هم كه شده چند ساعتی به آن دل بدهید!