هیچ‌وقت لنگ نماندیم

 سوال مهم درباره كمك‌رسانی‌های فاطمه احمدی  این است كه چه كسی هزینه‌ها را تأمین می‌كند؟ او كه خود شاغل نیست، پس چه كسی هزینه‌ها را تأمین می‌كند؟ سوال اما مهم‌تر هم می‌شود زمانی كه متوجه می‌شویم، به‌طور متوسط حداقل ماهی چهار، پنج میلیون تومان برای كمك‌رسانی هزینه می‌شود؛ هرچند كه همه چیز متغیر است.
خود فاطمه و خانواده‌اش ماهی یك‌میلیون و 800 تا دو میلیون تومان به صندوق كمك می‌كنند. سایر هزینه‌ها از حلقه دوستان و آشنایان تأمین می‌شود. او معتقد است لطف خدا در كمك‌رسانی‌ها را دیده است. احمدی مثال می‌زند: «زمانی بود كه ما برای دو نوعروس گلریزان گرفته بودیم و برای این كه پول را تأمین كنیم، خودمان می‌خواستیم هزینه اولیه‌ای را بگذاریم.»
اما آنها هیچ پولی نداشتند. فاطمه ناامید می‌شود و با نگرانی، برای آخرین بار، موجودی حسابش را چك می‌كند. در كمال ناباوری، موجودی او، یك میلیون و 700هزار تومان بوده است.
 اتفاقی كه به نظر فاطمه از بركات گلریزان است. بعدها كه پیگیر می‌شوند موجودی از كجا آمده، متوجه می‌شود حق تشویقی و اضافه كاری همسرش به كارت واریز شده است. دست خداوند گره بسیاری از مشكلات را باز می‌كند. او خاطره دیگری هم از امداد غیبی دارد. در ماه رمضان سال گذشته، زمانی كه او تمام بسته‌های ارزاق را میان خانواده‌های نیازمند تقسیم می‌كرد، یكی دو خانواده دیگر، به او معرفی می‌شود كه نیاز به ارزاق داشته‌اند. احمدی اما هیچ‌بسته ارزاقی برایش باقی نمانده بود.
غم این كه كسی از در خانه او دست‌خالی می‌رود، می‌نشیند در دلش. او می‌گوید:‌ «از ناراحتی قلبم سنگین شد. به حیاط خانه رفتم و از خدا خواستم كه كمكم كند.» هنوز چنددقیقه از كمك خواستن از خدا نمی‌گذرد كه یكی از دوستان احمدی با او تماس می‌گیرد و می‌خواهد با 600هزار تومان نذری كه دارد، بسته ارزاق برای خانواده‌های نیازمند تهیه كند.
فاطمه دلش قرص می‌شود و توضیح می‌دهد كه به جز آن خانواده توانسته‌اند برای یك خانواده دیگر هم بسته ارزاق تهیه كنند. به‌جز فاطمه و همسرش،  دختران كوچك او هم سبك زندگی پدر و مادر را الگو قرار داده‌اند.
مادر دو دختر می‌گوید:‌ «یك روز كه ما به خانه یكی از ایتام رفته بودیم، كودكی از ما اسباب‌بازی خواست.» آن زمان اما آنها هیچ پولی برای خرید اسباب‌بازی نداشتند، همین می‌شود كه دختر پنج ساله فاطمه، یكی از اسباب‌بازی‌هایش را به مادر می‌دهد تا به كودك یتیم برساند.
فاطمه خوشحال است كه نوعدوستی در زندگی‌اش جاری است و بچه‌هایش هم با آنها همراهی می‌كنند.