وفاداری به گویش همدانی
بازیگر سریال «کلانتری یازده» تأکید کرد: برای من نقش باید خاص، چالش‌برانگیز و متفاوت باشد. این‌که فقط جمله حفظ کنم و جلوی دوربین بگویم، برایم هیچ لذتی ندارد. من عاشق این هستم که نقش، باعث تکاپو و حرکت درونی شود؛ چیزی که مرا مجبور به کشف و شهود درباره خودم کند.
به گزارش روابط‌عمومی رسانه‌ملی، مهران نعیمی، بازیگر نقش «گرو» در سریال کلانتری یازده، اظهار کرد: من از طریق دوستان به دفتر تولید معرفی شدم و بعد از گفت‌وگوی اولیه، فیلمنامه را خواندم. نقشی که به من پیشنهاد شد، گرو بود؛ شخصیتی همدانی، در حالی که من اصالتا آذری هستم. اما خداوند به من این توانایی را داده که بتوانم لهجه‌ها را به‌خوبی ادا کنم، برای همین نقش را پذیرفتم.
این بازیگر ادامه داد: بعد از مطالعه فیلمنامه متوجه شدم که کاراکتر ویژگی‌هایی دارد که برای من چالش‌برانگیز است؛ ازجمله لهجه و خلق‌وخو که هیچ شناختی از آنها نداشتم. برای همین بعد از عقد قرارداد، بلافاصله به همدان رفتم تا با فضا، مردم و لهجه بیشتر آشنا شوم.
نعیمی بیان کرد: حدود پنج تا شش روز در همدان بودم؛ از بناهای قدیمی و محله‌ها گرفته تا بازار و قهوه‌خانه‌ها همه چیز را بررسی کردم. با مردم گفت‌وگو کردم، رفتارهای آنها را مشاهده و سعی کردم از جزئیات زندگی روزمره‌شان الهام بگیرم. در این مدت، با کتابی آشنا شدم تحت عنوان «اصول گویش همدانی» که در تمام طول فیلمبرداری همراهم بود. مدل راه رفتن، حرف زدن و حتی نحوه برخورد کاراکتر گرو از همین مشاهدات و تجربه‌ها شکل گرفت؛ یعنی از مردم واقعی همدان و خلق‌وخوی آنها. وی گفت: در فیلمنامه از ابتدا فضایی وجود داشت که کاراکتر گرو کمی نمک و شوخ‌طبعی به سریال دهد. این ویژگی در متن بود اما من هم باتوجه به تجربه‌های قبلی‌ام در آثار کمدی،از آن داده‌ها استفاده کردم تا لحن و موقعیت‌های طنزآمیز طبیعی‌تر شود. با همکاری نویسنده وکارگردان، گفت‌وگوهای مداوم داشتیم؛ گاهی بخش‌هایی ازدیالوگ یا موقعیت‌ها را با هم بررسی می‌کردیم تا به تعادل خوبی بین متن و اجرا برسیم.
نعیمی در ادامه ضمن اشاره به استقبال مخاطبان از سریال کلانتری یازده، عنوان کرد:واکنش‌ها خیلی جالب بود. از شهرهای مختلف تماس داشتم؛ از کرمان تا تبریز و شیراز و حتی یک دوست همدانی که باورش نمی‌شد من همدانی نیستم. بعضی مخاطبان از تکیه‌کلام‌ها خوش‌شان آمده بود. جالب‌تر از همه، استقبال خود مردم همدان بود. آنها خوشحال بودند که بالاخره لهجه و کلمات اصیل‌شان به‌درستی و با احترام در سریال به‌کار رفته که این موضوع برای من بزرگ‌ترین پاداش است.
بازیگر کلانتری یازده همچنین به چالش‌های فیلمبرداری و سختی‌های کار در این سریال اشاره کرد و گفت: قطعا هر کاری فراز و فرود خودش را دارد. برای این نقش مهم‌ترین چالش همان وفاداری به گویش و کلمات اصیل بود. ما می‌خواستیم از واژه‌ها و مدل حرف زدن درست استفاده کنیم اما طبیعتا ممیزی و محدودیت‌هایی هم وجود داشت. با تعامل با عوامل رسیدیم به نقطه‌ای که هم صحیح باشد و هم اجرایی. نعیمی در پاسخ به این سؤال که ملاک شما برای انتخاب نقش‌ها چیست، گفت: برای من نقش باید خاص، چالش‌برانگیز و متفاوت باشد. این‌که فقط جمله حفظ کنم و جلوی دوربین بگویم، برایم هیچ لذتی ندارد. من عاشق این هستم که نقش، باعث تکاپو و حرکت درونی شود؛ چیزی که مرا مجبور به کشف و شهود درباره خودم کند. بازیگری برای من صرفا یک حرفه نیست؛ بلکه یک عشق و یک نوع زندگی است.
این بازیگر تأکید کرد: هر نقش فرصتی برای تجربه یک زیست جدید است؛ چیزی که در هیچ شغل دیگری پیدا نمی‌شود. البته چالش‌های خودش را هم دارد اما همین چالش‌هاست که مرا به خود جذب می‌کند.
این بازیگر ادامه داد: بعد از مطالعه فیلمنامه متوجه شدم که کاراکتر ویژگی‌هایی دارد که برای من چالش‌برانگیز است؛ ازجمله لهجه و خلق‌وخو که هیچ شناختی از آنها نداشتم. برای همین بعد از عقد قرارداد، بلافاصله به همدان رفتم تا با فضا، مردم و لهجه بیشتر آشنا شوم.
نعیمی بیان کرد: حدود پنج تا شش روز در همدان بودم؛ از بناهای قدیمی و محله‌ها گرفته تا بازار و قهوه‌خانه‌ها همه چیز را بررسی کردم. با مردم گفت‌وگو کردم، رفتارهای آنها را مشاهده و سعی کردم از جزئیات زندگی روزمره‌شان الهام بگیرم. در این مدت، با کتابی آشنا شدم تحت عنوان «اصول گویش همدانی» که در تمام طول فیلمبرداری همراهم بود. مدل راه رفتن، حرف زدن و حتی نحوه برخورد کاراکتر گرو از همین مشاهدات و تجربه‌ها شکل گرفت؛ یعنی از مردم واقعی همدان و خلق‌وخوی آنها. وی گفت: در فیلمنامه از ابتدا فضایی وجود داشت که کاراکتر گرو کمی نمک و شوخ‌طبعی به سریال دهد. این ویژگی در متن بود اما من هم باتوجه به تجربه‌های قبلی‌ام در آثار کمدی،از آن داده‌ها استفاده کردم تا لحن و موقعیت‌های طنزآمیز طبیعی‌تر شود. با همکاری نویسنده وکارگردان، گفت‌وگوهای مداوم داشتیم؛ گاهی بخش‌هایی ازدیالوگ یا موقعیت‌ها را با هم بررسی می‌کردیم تا به تعادل خوبی بین متن و اجرا برسیم.
نعیمی در ادامه ضمن اشاره به استقبال مخاطبان از سریال کلانتری یازده، عنوان کرد:واکنش‌ها خیلی جالب بود. از شهرهای مختلف تماس داشتم؛ از کرمان تا تبریز و شیراز و حتی یک دوست همدانی که باورش نمی‌شد من همدانی نیستم. بعضی مخاطبان از تکیه‌کلام‌ها خوش‌شان آمده بود. جالب‌تر از همه، استقبال خود مردم همدان بود. آنها خوشحال بودند که بالاخره لهجه و کلمات اصیل‌شان به‌درستی و با احترام در سریال به‌کار رفته که این موضوع برای من بزرگ‌ترین پاداش است.
بازیگر کلانتری یازده همچنین به چالش‌های فیلمبرداری و سختی‌های کار در این سریال اشاره کرد و گفت: قطعا هر کاری فراز و فرود خودش را دارد. برای این نقش مهم‌ترین چالش همان وفاداری به گویش و کلمات اصیل بود. ما می‌خواستیم از واژه‌ها و مدل حرف زدن درست استفاده کنیم اما طبیعتا ممیزی و محدودیت‌هایی هم وجود داشت. با تعامل با عوامل رسیدیم به نقطه‌ای که هم صحیح باشد و هم اجرایی. نعیمی در پاسخ به این سؤال که ملاک شما برای انتخاب نقش‌ها چیست، گفت: برای من نقش باید خاص، چالش‌برانگیز و متفاوت باشد. این‌که فقط جمله حفظ کنم و جلوی دوربین بگویم، برایم هیچ لذتی ندارد. من عاشق این هستم که نقش، باعث تکاپو و حرکت درونی شود؛ چیزی که مرا مجبور به کشف و شهود درباره خودم کند. بازیگری برای من صرفا یک حرفه نیست؛ بلکه یک عشق و یک نوع زندگی است.
این بازیگر تأکید کرد: هر نقش فرصتی برای تجربه یک زیست جدید است؛ چیزی که در هیچ شغل دیگری پیدا نمی‌شود. البته چالش‌های خودش را هم دارد اما همین چالش‌هاست که مرا به خود جذب می‌کند.