تمرکز این فیلمنامه بر شخصیت ماکان نصیری معطوف است. زیرا پیکر این کودک هفت ‌ساله هرگز یافت نشد. روایت فیلمنامه به‌‌صورت خطی طراحی شده و قصد من بر این است که داستان را از دو شب پیش از وقوع حادثه مدرسه میناب آغاز کنم و داستان تا به امروز که یک قبر خالی به‌عنوان یادبود ماکان نصیری در مسجد قرار داده شده ادامه پیدا کند. بسیار برای ملاقات با خانواده ماکان تلاش کردم و از طریق دایی او آنها را در خمینی‌شهر یافتم. زمانی که متوجه شدند قصد دارم فیلمنامه‌ای درباره فرزندشان بنویسم از این مسأله استقبال کردند. در حال حاضر روی طرح فیلمنامه کار می‌کنم و قصد ندارم داستان را فدای زمان‌بندی تولید کنم. فایل‌های صوتی خانواده را پیوسته مرور کرده و محتوای آنها را به رشته تحریر درمی‌آورم.