استعفای ۲ نویسنده متعهد و حواشی آن
داوود امیریان و محمود جوانبخت به‌دلیل آنچه «سکوت و انفعال انجمن نویسندگان کودک‌و‌نوجوان نسبت به یورش دشمنان ایران» عنوان کردند، از این انجمن استعفا کردند.
در متن نامه استعفای این دو نویسنده که به ایسنا ارسال شده، خطاب به رئیس هیات‌مدیره انجمن نویسندگان کودک و نوجوان آمده است:
این نامه درخواست استعفای ما است. متاسفانه سکوت و انفعال انجمن نسبت به یورشی که دشمنان ایران عزیز در ۹ اسفند‌ماه سال گذشته آغاز کردند، غیر قابل توجیه و پذیرش است. آدم با خودش فکر می‌کند که نکند اخبار جنایت‌های وحشتناکی که دشمن مرتکب شد و در روز نخست جنگ فقط ۱۶۸ کودک مظلوم را در میناب به خاک و خون کشید، به گوش شما و سایر اعضای هیات‌مدیره انجمن نرسیده است. یا در رسانه‌ها نخوانده‌اید و نشنیده‌اید که در طول جنگ ۴۰ روزه چند‌صد کودک به شهادت رسیدند و چند‌هزار کودک مجروح شدند یا عزیزان‌شان را از دست دادند و گرد یتیمی بر سرشان نشست؟ یعنی واقعا اسم ماکان که پیکر نازنینش پیدا نشد، به گوش شما و دوستان‌تان نخورد؟ و چشم‌های قشنگ او را ندیدید؟ و ناله‌های جگرخراش مادرش را نشنیدید؟ صدای گریه‌های دختربچه‌ها و پسربچه‌ها زیر تابوت پدر یا مادر شهیدشان را چه؟ ویرانی مدرسه‌ها و کتابخانه‌ها و کتاب‌فروشی‌ها را چه؟ ندیدید؟ یا نخواستید که ببینید؟ به‌هرحال این سکوت شرم‌آور در حافظه‌ها ثبت خواهد شد.
مناف یحیی‌پور نایب‌رئیس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان در واکنش به این استعفا در گفت‌وگو با یکی از رسانه‌ها گفت: ما یک روز قبل از دورهمی خبردار شدیم که چنین نامه‌ای در رسانه‌ها منتشر شده است. شخصا از خواندن آن جا خوردم. قاعدتا چنین نامه‌ای اول باید به خود انجمن تحویل شود و بعد اگر دلیلی برای انتشار عمومی آن باشد، منتشر خواهد شد. به‌نظر می‌رسید این نامه ناشی از سوءتفاهم باشد؛ منتها سوءتفاهمی که به‌جای تقبل زحمت با جست‌وجویی ساده، به عرصه رسانه‌ها رفت. این استعفا و انتشار نامه آن هم به‌این‌صورت، جای تعجب داشت.
این نامه درخواست استعفای ما است. متاسفانه سکوت و انفعال انجمن نسبت به یورشی که دشمنان ایران عزیز در ۹ اسفند‌ماه سال گذشته آغاز کردند، غیر قابل توجیه و پذیرش است. آدم با خودش فکر می‌کند که نکند اخبار جنایت‌های وحشتناکی که دشمن مرتکب شد و در روز نخست جنگ فقط ۱۶۸ کودک مظلوم را در میناب به خاک و خون کشید، به گوش شما و سایر اعضای هیات‌مدیره انجمن نرسیده است. یا در رسانه‌ها نخوانده‌اید و نشنیده‌اید که در طول جنگ ۴۰ روزه چند‌صد کودک به شهادت رسیدند و چند‌هزار کودک مجروح شدند یا عزیزان‌شان را از دست دادند و گرد یتیمی بر سرشان نشست؟ یعنی واقعا اسم ماکان که پیکر نازنینش پیدا نشد، به گوش شما و دوستان‌تان نخورد؟ و چشم‌های قشنگ او را ندیدید؟ و ناله‌های جگرخراش مادرش را نشنیدید؟ صدای گریه‌های دختربچه‌ها و پسربچه‌ها زیر تابوت پدر یا مادر شهیدشان را چه؟ ویرانی مدرسه‌ها و کتابخانه‌ها و کتاب‌فروشی‌ها را چه؟ ندیدید؟ یا نخواستید که ببینید؟ به‌هرحال این سکوت شرم‌آور در حافظه‌ها ثبت خواهد شد.
مناف یحیی‌پور نایب‌رئیس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان در واکنش به این استعفا در گفت‌وگو با یکی از رسانه‌ها گفت: ما یک روز قبل از دورهمی خبردار شدیم که چنین نامه‌ای در رسانه‌ها منتشر شده است. شخصا از خواندن آن جا خوردم. قاعدتا چنین نامه‌ای اول باید به خود انجمن تحویل شود و بعد اگر دلیلی برای انتشار عمومی آن باشد، منتشر خواهد شد. به‌نظر می‌رسید این نامه ناشی از سوءتفاهم باشد؛ منتها سوءتفاهمی که به‌جای تقبل زحمت با جست‌وجویی ساده، به عرصه رسانه‌ها رفت. این استعفا و انتشار نامه آن هم به‌این‌صورت، جای تعجب داشت.