چرا معاشرتی نیستی ؟
انسان موجودی اجتماعی است، اما یكی از مسائلی كه برخی افراد با آن روبه‌رو می‌شوند ترس از معاشرت و ترس از گفت‌وگو و حرف زدن با دیگران است. این افراد اغلب خجالتی به نظر می‌رسند و در بزرگسالی رفتار اجتماعی آنها متناسب با سن‌شان نیست.
اضطرابی كه افراد در حضور در اجتماع تجربه می‌كنند در بیش از 12 درصد جمعیت وجود دارد و طبیعی به نظر می‌رسد، اما بعضی از افراد در ارتباط با اطرافیان و همسن و سالانشان دارای مشكلات بسیار جدی از قبیل احساس اضطراب یا ترس شدید هستند و بیشتر زندگی خود را در حالت انزوا به سر می‌برند و از داشتن روابط اجتماعی پرهیز می‌كنند.
بیشتر افراد وقتی برای اولین بار در جمعی حضور پیدا می‌كنند ممكن است ابتدا احساس راحتی نداشته باشند یا زمانی كه برای اولین بار كنفرانس می‌دهند یا می‌خواهند جلوی جمع صحبت كنند، استرس دارند، اما این حالت‌ها رفته‌رفته كاهش می‌یابد و با تكرار فرد به تسلط می‌رسد. اما برخی از افراد مشكلشان فراتر است و بنابر این دلایل از حضور در جمع فرار می‌كنند:
اضطراب اجتماعی
اعتماد به نفس پایین
ترس از تمسخر
ترس از تایید نشدن
ترس از محبوب نبودن
احساس عدم امنیت در جمع
ترس از مورد ارزیابی قرار گرفتن و احساس بی‌كفایتی
و همچنین این نوع رفتار گاهی به دلیل بزرگمنشی بیش از حد و احساس فخرفروشی و بالاتر بودن از دیگران، ایجاد می‌شود.
در اضطراب اجتماعی فرد احساس می‌كند كه وقتی در جمع شركت كند، توسط دیگران مورد بررسی قرار می‌گیرد و این افراد تمایلی برای آغاز ارتباط با دیگران ندارند و اگر در جمع نیز شركت كنند، اغلب صحبت نمی‌كنند یا مدام مراقب واكنش و رفتار دیگران هستند و پس از این‌كه جمع را ترك می‌كنند، روزها و ساعت‌های طولانی به اتفاقاتی كه در آن جمع رخ داد فكر می‌كنند و اغلب از رفتار و عكس‌العمل خودشان راضی نیستند.
این افراد از خطای شناختی رنج می‌برند و ذهن آنها اتفاقات كوچك و ساده را بزرگنمایی می‌كنند و مشكلات را تعمیم می‌دهند و از این‌كه در یك جمع مركز توجه باشند گریزان هستند. آنها نمی‌توانند حتی در جمع به‌راحتی غذا بخورند یا مكالمه تلفنی داشته باشند. برای درمان لازم است تا از رفتاردرمانی و درمان‌های شناختی بهره گرفته شود.