نیما نکیسا در گفت‌و‌گوی اختصاصی با جام‌جم آنلاین
همدلی ما را هدف گرفته‌اند
ستاره نسل 98 حالا یکی از تحصیل‌کرده‌ترین اعضای همان نسل به شمار می‌رود. نیما نکیسا با دکترای آسیب‌شناسی ورزشی دغدغه‌هایی چندجانبه دارد، از مسائل اجتماعی گرفته تا ورزش و علم ورزش. دروازه‌بان تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 98 فرانسه به دفتر روزنامه جام‌جم آمد تا درباره شرایط کنونی تیم ملی فوتبال ایران در آستانه جام جهانی صحبت کند. او همچنین دغدغه‌های خود را هم عنوان کرد.
هیلدا حسینی‌خواه-گروه ورزش
چیزی تا شروع جام جهانی باقی نمانده. ارزیابی کلی شما از وضعیت تیم ملی چیست؟
در آستانه جام جهانی، تیم ملی فوتبال ایران با حمایت و همراهی فدراسیون فوتبال به‌خوبی مسیر خود را طی می‌کند. تیم ملی ما از سرمربی باتجربه‌ای بهره می‌برد، کادر فنی خوبی دارد و خوشحالم که در این مقطع حساس جهانی، تیم ملی کشورمان با یک کادر فنی بومی وارد این مسابقات می‌شود. از لحاظ فنی، نفراتی که به تیم ملی دعوت شده‌اند به نظر من ۸۰ تا ۸۵ درصد بهترین‌های فوتبال کشور هستند. شاید حتی بتوان این عدد را ۹۰ درصد دانست. با این حال ۱۰ درصدی هم وجود دارند که به تیم ملی دعوت نشده‌اند اما شاید می‌توانستند در این کادر و این ساختار قرار بگیرند و به تیم ملی کشورشان کمک کنند.
تیم ملی فوتبال ایران بدون تدارکات قدرتمند به جام جهانی می‌رود. از سویی حاشیه‌سازی‌های مختلفی برای تیم ملی شد. فکر می‌کنید تیم ملی فوتبال ایران آن‌قدر روحیه داشته باشد تا بتواند این روزها و این شرایط را به بهترین شکل ممکن پشت‌سر بگذارد؟
بحث، بحث فشار روانی نیست چون جامعه جهانی چیزی نیست که کشور میزبان بدون نادیده گرفتن آن بتواند کاری کند. مثلا کاری کند که تیم ملی نتواند در جام جهانی حاضر شود اما موضوعی وجود دارد که حتی از ویزا ندادن هم بدتر است؛ این‌که در روند اداری و صدور ویزا بازیکنان را مدام به سفارتخانه ببرند و بازگردانند، هر بار پاسپورت و مدارکشان را بررسی کنند و آنها را از این اتاق به آن اتاق و از آن اتاق به این اتاق بفرستند. اگر در این روند برخورد مناسبی صورت نگیرد یا شرایط مطلوبی فراهم نباشد این مسائل می‌تواند بر روحیه بازیکنان تأثیر بگذارد. البته درباره اصل موضوع ویزا، چه بدهند و چه ندهند، باید گفت که در نهایت نمی‌توانند از صدور ویزا خودداری کنند.
فوتبال اصلا برای شما دغدغه محسوب می‌شود؟
خیر. الان چیزهای مهم‌تری وجود دارد. مثل جنایات دشمن و جنایتی که در میناب رخ داد. در رابطه با حادثه میناب و شهدای مدرسه شجره طیبه باید بگویم که با هر منطق و دیدگاهی هم که به چنین جنایتی نگاه کنیم حتی اگر فردی کاملا ظالم باشد باز هم از دیدن آزار، رنج و ناراحتی کودکان دلش به درد می‌آید. اگر چنین احساسی در کسی شکل نگیرد باید در سلامت روحی و روانی او تردید کرد. پرورش انسان برای آزار یا کشتار کودکان موضوعی بسیار تلخ و نگران‌کننده است. متن کامل را در جام‌جم آنلاین بخوانید.
در آستانه جام جهانی، تیم ملی فوتبال ایران با حمایت و همراهی فدراسیون فوتبال به‌خوبی مسیر خود را طی می‌کند. تیم ملی ما از سرمربی باتجربه‌ای بهره می‌برد، کادر فنی خوبی دارد و خوشحالم که در این مقطع حساس جهانی، تیم ملی کشورمان با یک کادر فنی بومی وارد این مسابقات می‌شود. از لحاظ فنی، نفراتی که به تیم ملی دعوت شده‌اند به نظر من ۸۰ تا ۸۵ درصد بهترین‌های فوتبال کشور هستند. شاید حتی بتوان این عدد را ۹۰ درصد دانست. با این حال ۱۰ درصدی هم وجود دارند که به تیم ملی دعوت نشده‌اند اما شاید می‌توانستند در این کادر و این ساختار قرار بگیرند و به تیم ملی کشورشان کمک کنند.
تیم ملی فوتبال ایران بدون تدارکات قدرتمند به جام جهانی می‌رود. از سویی حاشیه‌سازی‌های مختلفی برای تیم ملی شد. فکر می‌کنید تیم ملی فوتبال ایران آن‌قدر روحیه داشته باشد تا بتواند این روزها و این شرایط را به بهترین شکل ممکن پشت‌سر بگذارد؟
بحث، بحث فشار روانی نیست چون جامعه جهانی چیزی نیست که کشور میزبان بدون نادیده گرفتن آن بتواند کاری کند. مثلا کاری کند که تیم ملی نتواند در جام جهانی حاضر شود اما موضوعی وجود دارد که حتی از ویزا ندادن هم بدتر است؛ این‌که در روند اداری و صدور ویزا بازیکنان را مدام به سفارتخانه ببرند و بازگردانند، هر بار پاسپورت و مدارکشان را بررسی کنند و آنها را از این اتاق به آن اتاق و از آن اتاق به این اتاق بفرستند. اگر در این روند برخورد مناسبی صورت نگیرد یا شرایط مطلوبی فراهم نباشد این مسائل می‌تواند بر روحیه بازیکنان تأثیر بگذارد. البته درباره اصل موضوع ویزا، چه بدهند و چه ندهند، باید گفت که در نهایت نمی‌توانند از صدور ویزا خودداری کنند.
فوتبال اصلا برای شما دغدغه محسوب می‌شود؟
خیر. الان چیزهای مهم‌تری وجود دارد. مثل جنایات دشمن و جنایتی که در میناب رخ داد. در رابطه با حادثه میناب و شهدای مدرسه شجره طیبه باید بگویم که با هر منطق و دیدگاهی هم که به چنین جنایتی نگاه کنیم حتی اگر فردی کاملا ظالم باشد باز هم از دیدن آزار، رنج و ناراحتی کودکان دلش به درد می‌آید. اگر چنین احساسی در کسی شکل نگیرد باید در سلامت روحی و روانی او تردید کرد. پرورش انسان برای آزار یا کشتار کودکان موضوعی بسیار تلخ و نگران‌کننده است. متن کامل را در جام‌جم آنلاین بخوانید.