چرا بازسازی قدرت اطلاعاتی ایران یک ضرورت ملی است؟
در جهان امروز، امنیت صرفا به معنای حفاظت از مرزها نیست؛ امنیت روانی، اقتصادی، اجتماعی و فیزیکی شهروندان، همگی در زمره وظایف ذاتی دولت‌ها قرار می‌گیرند. هر حکومتی که نتواند در برابر تهدیدهای آشکار و پنهان از جامعه خود صیانت کند، به‌تدریج بخشی از کارآمدی راهبردی خود را از دست خواهد داد.
دکتر محمد قادری | کارشناس ارشد مسائل راهبردی
تحولات سال‌های اخیر نشان می‌دهد نظام بین‌الملل در حال عبور از یک مرحله‌گذار تاریخی است. بسیاری از نظریه‌پردازان روابط بین‌الملل از کاهش تدریجی توان هژمونی آمریکا و شکل‌گیری ترتیبات جدید قدرت سخن می‌گویند. در چنین شرایطی، مناطق ژئوپلیتیکی حساس بیش از گذشته به میدان رقابت قدرت‌های بزرگ تبدیل می‌شوند و غرب آسیا در مرکز این رقابت قرار دارد. در این میان، جمهوری اسلامی ایران به‌دلیل موقعیت جغرافیایی، ظرفیت‌های تمدنی، نفوذ منطقه‌ای و تسلط بر یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان یعنی تنگه هرمز، جایگاهی فراتر از یک بازیگر منطقه‌ای پیدا کرده است. از همین رو، هرگونه راهبرد مهار ایران صرفا یک اختلاف دوجانبه نیست، بلکه بخشی از رقابت گسترده‌تر بر سر شکل‌دهی به نظم آینده جهان محسوب می‌شود.
تجربه دهه‌های گذشته نیز نشان داده فشار بر ایران تنها در قالب تحریم اقتصادی یا تهدید نظامی دنبال نمی‌شود. جنگ شناختی، عملیات روانی، شبکه‌سازی رسانه‌ای، تحریک نارضایتی‌های اجتماعی، بهره‌گیری از گروه‌های نیابتی و تلاش برای اخلال در ساختار تصمیم‌سازی کشور، اجزای مکمل یک راهبرد ترکیبی هستند که هدف نهایی آن فرسایش قدرت ملی و ایجاد شکاف میان مردم و حاکمیت است. در چنین نبرد نابرابری، برتری میدان بیش از هر زمان دیگری به برتری اطلاعاتی وابسته است. کشوری که از اطلاعات دقیق‌تر، تحلیل عمیق‌تر و قدرت پیش‌بینی بالاتری برخوردار باشد، می‌تواند تهدیدها را پیش از تبدیل شدن به بحران شناسایی و خنثی کند. به همین دلیل، دستگاه اطلاعاتی و امنیتی نه صرفا یک نهاد اجرایی، بلکه بخشی از زیرساخت راهبردی قدرت ملی محسوب می‌شود. امروز ملت مبعوث شده، یکی از مهم‌ترین مطالبات ملی خود را معطوف به بازسازی، تقویت و روزآمدسازی ظرفیت‌های اطلاعاتی کشور متناسب با الزامات جنگ ترکیبی می‌دانند. با توجه به شهادت وزیر مخلص اطلاعات، ضروری است ساختارهای اطلاعاتی بازسازی شوند و از چابکی، هماهنگی بین‌سازمانی، قدرت تحلیل راهبردی و توان نفوذ اطلاعاتی متناسب با تهدیدهای جدید برخوردار باشند. در نبرد پیچیده اخیر که با تهاجم شناختی همراه بود و مقدمه آن کودتای دی ماه و کشته‌سازی را شاهد بودیم، تأخیر در تصمیم‌گیری یا ضعف اطلاعات معتبر می‌تواند هزینه‌هایی سنگین بر کشور تحمیل کند.
تجربه دهه‌های گذشته نیز نشان داده فشار بر ایران تنها در قالب تحریم اقتصادی یا تهدید نظامی دنبال نمی‌شود. جنگ شناختی، عملیات روانی، شبکه‌سازی رسانه‌ای، تحریک نارضایتی‌های اجتماعی، بهره‌گیری از گروه‌های نیابتی و تلاش برای اخلال در ساختار تصمیم‌سازی کشور، اجزای مکمل یک راهبرد ترکیبی هستند که هدف نهایی آن فرسایش قدرت ملی و ایجاد شکاف میان مردم و حاکمیت است. در چنین نبرد نابرابری، برتری میدان بیش از هر زمان دیگری به برتری اطلاعاتی وابسته است. کشوری که از اطلاعات دقیق‌تر، تحلیل عمیق‌تر و قدرت پیش‌بینی بالاتری برخوردار باشد، می‌تواند تهدیدها را پیش از تبدیل شدن به بحران شناسایی و خنثی کند. به همین دلیل، دستگاه اطلاعاتی و امنیتی نه صرفا یک نهاد اجرایی، بلکه بخشی از زیرساخت راهبردی قدرت ملی محسوب می‌شود. امروز ملت مبعوث شده، یکی از مهم‌ترین مطالبات ملی خود را معطوف به بازسازی، تقویت و روزآمدسازی ظرفیت‌های اطلاعاتی کشور متناسب با الزامات جنگ ترکیبی می‌دانند. با توجه به شهادت وزیر مخلص اطلاعات، ضروری است ساختارهای اطلاعاتی بازسازی شوند و از چابکی، هماهنگی بین‌سازمانی، قدرت تحلیل راهبردی و توان نفوذ اطلاعاتی متناسب با تهدیدهای جدید برخوردار باشند. در نبرد پیچیده اخیر که با تهاجم شناختی همراه بود و مقدمه آن کودتای دی ماه و کشته‌سازی را شاهد بودیم، تأخیر در تصمیم‌گیری یا ضعف اطلاعات معتبر می‌تواند هزینه‌هایی سنگین بر کشور تحمیل کند.