امروز دیگر از پس سه جنگ 12 روزه، 40 روزه و بعد از آن 17روزه، باید گفت شرایط حاکم بر این تنگه براساس تعاریف سابق غیرعقلانی است و نمی‌شود تنگه‌هرمز را صرفا یک آبراه بین‌المللی دانست. امروز تنگه هرمز برای ایران به یک مؤلفه قدرت و عامل بازدارنده تبدیل شده است. به همین دلیل، گذر از تنگه هرمز در شرایط فعلی باید با ترتیبات کاملا ایرانی باشد. یعنی اگر حتی قرار باشد تفاهم یا توافقی بین ایران و آمریکا بار دیگر انجام شود و به اجرا دربیاید، حتی در صورت برداشته شدن محاصره دریایی و تحقق دیگر شروط ایران، مانند آزادسازی پول‌های بلوکه‌شده یا برداشته شدن تحریم‌ها، تحت هر شرایطی، این تنگه باید با ترتیبات ایرانی مدیریت شود‌؛ این شرایطی است که خود آمریکایی‌ها ایجاد کردند و باید با عواقب آن روبه‌رو شوند. 
در پازل جدید معادلات قدرت میان کشورها و با توجه به جایگاه کشورمان به‌عنوان بازیگری بسیار مؤثر در سطح جهانی، عبور و مرور از تنگه هرمز به مثابه ابزار قدرت ویژه این کشور فقط باید با ترتیبات و مدیریت ایرانی صورت پذیرد تا دشمنان بار دیگر فرصت و فضای لازم برای توطئه‌گری علیه کشورمان و به هم زدن صلح و ثبات بین‌المللی را نداشته باشند. ضرورت اعمال مدیریت ایرانی بر این تنگه راهبردی فقط زمانی قابل درک است که توجه کنیم این تنگه، به‌رغم همه ادعاها و بلوف‌های طرف آمریکایی درباره باز بودن آن، لااقل در کوتاه‌مدت جایگزین‌ناپذیر است و اتفاقا ادعاهای این روزهای ترامپ درباره باز بودن تنگه و تسلط آمریکا بر آن، بیانگر اهمیت غیرقابل‌جایگزین این آبراه است.