غنی از تاریخ و فقیر از موزه
کرمانشاه با پیشینه‌ای چندهزارساله و قرارگرفتن در جایگاه سومین استان غنی کشور از نظر شمار آثار و محوطه‌های تاریخی، دهه‌هاست با یک تناقض تلخ دست‌وپنجه نرم می‌کند: فراوانی بی‌نظیر گنجینه‌های باستانی و فقدان ساختاری استاندارد برای نمایش آنها. پروژه‌ای که قرار بود ویترین شکوه این کهن‌دیار باشد، یعنی «موزه منطقه‌ای کرمانشاه»، پس از نزدیک به ۵۰ سال هنوز به خط پایان نرسیده و با پیشرفت فیزیکی ۶۵ تا ۷۰ درصدی، در باتلاق فرسایش و کمبود اعتبار دست‌وپا می‌زند.
کیومرث خانی‌لعل‌آبادی، معاون میراث‌فرهنگی کرمانشاه، از نیاز ۲۰۰ میلیارد تومانی برای تکمیل این طرح نیمه‌کاره خبر می‌دهد؛ رقمی که طبق برآوردهای سال گذشته تعیین شده و عمده آن صرف تأمین تجهیزات حفاظتی، تأسیسات تخصصی و پیاده‌سازی طرح محتوایی خواهد شد. اگرچه در جریان سفر استانی رئیس‌جمهور، مصوبه‌ای ۱۵۰میلیارد تومانی امیدها را برای بستن پرونده 50ساله این پروژه زنده کرد، اما خروجی عملی آن به ۱۵میلیارد تومان اوراق بهادار محدود شد؛ اعتباری ناچیز و مقطعی که صرفا توانست هزینه‌های جاری نگهداری و مرمت سازه را پوشش دهد و موتور پیشرفت کار را عملا خاموش نگه داشت. طولانی شدن ساخت یک مجموعه به مدت نیم قرن، پرسش‌هایی اساسی را درباره ایمنی و استانداردهای روز این سازه ایجاد می‌کند. بااین‌حال، معاون میراث‌فرهنگی استان با رد این نگرانی‌ها و قیاس آن با بنای قدیمی موزه ملی ایران، معتقد است ساختمان از نظر ایستایی و پدافند غیرعامل استانداردهای لازم برای کاربری موزه‌ای را دارد. به گفته او، ایرادات وزارتخانه به طرح محتوایی نیز اصلاح شده و طرح در انتظار تایید نهایی است؛ اما تا زمانی که اعتبارات نقدی و پایدار تزریق نشود، نقشه‌ها و تاییدهای روی کاغذ گرهی از کار باز نخواهند کرد.