اکنون یک پژوهش جدید سرنخ متفاوتی درباره علت احتمالی این ارتباط ارائه کرده؛ سرنخی که پای منوکسید کربن را به میان می‌کشد.در یک مطالعه گسترده که بیش از ۵۱۲ هزار نفر در چین را طی حدود ۱۲ سال بررسی کرده، ۱۱۳۱ مورد ابتلا به پارکینسون ثبت شد. پژوهشگران دریافتند حتی در میان افرادی که هرگز سیگار نکشیده‌اند، سطح بالاتر منوکسید کربن در هوای بازدم با کاهش خطر ابتلا به این بیماری ارتباط دارد. افرادی که میزان منوکسید کربن بازدمی آنها دست‌کم سه قسمت در میلیون بود، حدود ۳۰ درصد کمتر در معرض ابتلا به این بیماری قرار داشتند.منوکسید کربن معمولا به‌عنوان گازی سمی شناخته می‌شود اما بدن انسان نیز مقدار اندکی از آن را به‌طور طبیعی تولید می‌کند و این گاز در برخی فرآیندهای سلولی نقش پیام‌رسان دارد. پژوهشگران احتمال می‌دهند مقادیر پایین آن بتواند بر استرس اکسیداتیو و التهاب اثر بگذارد و از سلول‌های تولیدکننده دوپامین محافظت کند؛ سلول‌هایی که در بیماری پارکینسون آسیب می‌بینند.با این حال، منوکسید کربن تنها توضیح احتمالی نیست. برخی مطالعات قدیمی‌تر نشان داده‌اند مصرف تنباکوی بدون دود نیز با کاهش خطر پارکینسون همراه است. به همین دلیل، نیکوتین یا برخی ترکیبات موجود در برگ تنباکو به‌عنوان عوامل احتمالی مورد توجه قرار گرفته‌اند.نیکوتین می‌تواند بر گیرنده‌های مغزی مرتبط با دوپامین اثر بگذارد و احتمالا در التهاب، عملکرد میتوکندری و بقای سلول‌های عصبی نقش داشته باشد. با این حال، این یافته‌ها به هیچ عنوان به معنای مفید بودن سیگار یا توصیه به مصرف دخانیات نیست.سیگار همچنان با سرطان،  سکته مغزی و بیماری‌های قلبی و ریوی ارتباط دارد و یکی از عوامل مهم مرگ زودرس محسوب می‌شود. هدف پژوهشگران، یافتن ماده یا سازوکاری است که بتواند بدون آسیب‌های گسترده دخانیات، از سلول‌های عصبی محافظت کند. بنابراین، آنچه این مطالعات ارائه می‌کنند یک سرنخ علمی است، نه دلیلی برای استفاده از سیگار به‌عنوان راه پیشگیری از پارکینسون.