جنایتی که 23 سال در ابهام ماند
پرونده قتل مردی ثروتمند که جسدش حدود یک ماه پس از ناپدید شدن در اطراف چیتگر پیدا شد، پس از گذشت بیش از دو دهه و با وجود اعتراف‌های اولیه و انکارهای بعدی متهمان، باردیگر در دادگاه کیفری یک تهران به جریان افتاد. اختلاف مالی شرکای تجاری و تناقض میان اظهارات متهمان و نظریه پزشکی‌قانونی، از مهم‌ترین ابهام‌های این پرونده جنایی است.
به گزارش خبرنگار جام‌جم، دوم آذر سال ۱۳۸۱، ناپدید شدن مرد جوانی که صاحب یک شرکت صادرات و واردات بود، به پلیس گزارش شد. او در آن زمان فرزندی یک‌ساله داشت و خانواده‌اش پس از بی‌خبری از وی، پیگیر سرنوشتش شدند. با آغاز تحقیقات، سرنخی که بتواند مأموران را به محل حضور مرد جوان برساند، به دست نیامد تا این‌که حدود یک ماه بعد، جسد او در اطراف چیتگر کشف شد.بررسی‌ها نشان داد مقتول از وضعیت مالی خوبی برخوردار بود و در زمینه واردات و صادرات فعالیت می‌کرد. او با چند نفر شریک تجاری بود و بخشی از فعالیت‌های اقتصادی‌شان به ترخیص کالا در بندر بوشهر و قشم مربوط می‌شد. در جریان تحقیقات، اختلافات مالی مقتول با یکی از شرکایش نیز مورد توجه قرار گرفت.
اتهام سنگین علیه دو برادر
در ادامه تحقیقات، مردی به نام سامان به‌عنوان شاهد معرفی شد. او مدعی شد دو برادر به نام‌های رحمان و رحیم که با مقتول شراکت داشتند، مرد جوان را ربوده و حدود ۱۵ روز در خانه‌ای نگه داشته بودند. به گفته او، در این مدت مقتول با خانواده‌اش تماس می‌گرفت و درباره وضعیت خود توضیح می‌داد اما در یکی دو روز پایانی ارتباطش با خانواده قطع
شده بود.سامان ادعا کرد اختلاف بر سر مبلغی حدود ۷۰۰ میلیون تومان، انگیزه این ماجرا بوده است؛ رقمی که در سال ۱۳۸۱ مبلغ قابل‌توجهی محسوب می‌شد. او همچنین مدعی شد دو برادر پس از گرفتن پول و چک‌های مقتول، او را به قتل رسانده و جسدش را در اطراف چیتگر رها کرده‌اند. این شاهد از چکی به مبلغ ۹ میلیون تومان نیز سخن گفت که به ادعای او، برای تحویل دادن به دو برادر در اختیارش قرار گرفته بود.
با طرح این اظهارات، رحمان و رحیم بازداشت شدند. آنها ابتدا اتهام را انکار کردند اما رحمان در ادامه به قتل اعتراف کرد و مدعی شد مقتول را خفه کرده و جسدش را به محل کشف منتقل کرده‌اند.
گره اصلی پرونده؛ علت مرگ چه بود؟
در ادامه، رحمان روایت دیگری مطرح کرد و مدعی شد انگیزه قتل این بوده که با مرگ شریک‌شان، سهم بیشتری از شرکت به آنها برسد. با این حال، نظریه پزشکی‌قانونی با بخشی از اعتراف‌ها همخوانی نداشت. علت مرگ مقتول، مسمومیت ناشی از گاز کربن اعلام شده بود، نه خفگی؛ موضوعی که پرسش‌هایی درباره چگونگی وقوع جنایت ایجاد کرد و حتی تشکیل کمیسیون پزشکی‌قانونی را درپی داشت.
باتوجه به تناقض‌های موجود و انکارهای بعدی متهمان، رسیدگی به پرونده در مقطعی متوقف شد اما اولیای دم با تأکید بر شکایت خود از دو برادر، خواستار قصاص آنها شدند و پیگیری قضایی را ادامه دادند.
پرونده پس از سال‌ها در دادگاه کیفری یک
این پرونده که در زمان وقوع در دادگاه‌های عمومی رسیدگی شده بود، پس از تحقیقات متعدد و باتوجه به انکار متهمان، از مصادیق لوث تشخیص داده شد. درنهایت، دادگاه کیفری دو باتوجه به اتهام قتل و درخواست قصاص اولیای دم، پرونده را برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک فرستاد.
اکنون پرونده با پنج متهم در شعبه ۱۰ دادگاه کیفری یک مطرح شده است. طبق اطلاعات ارائه‌شده، سه نفر از متهمان شناسایی و بازداشت شده‌اند و سامان نیز با قرار وثیقه آزاد است. با گذشت بیش از دو دهه از این جنایت، چگونگی مرگ تاجر جوان و نقش هر یک از متهمان، از موضوعاتی است که باید در روند رسیدگی قضایی روشن شود.
اتهام سنگین علیه دو برادر
در ادامه تحقیقات، مردی به نام سامان به‌عنوان شاهد معرفی شد. او مدعی شد دو برادر به نام‌های رحمان و رحیم که با مقتول شراکت داشتند، مرد جوان را ربوده و حدود ۱۵ روز در خانه‌ای نگه داشته بودند. به گفته او، در این مدت مقتول با خانواده‌اش تماس می‌گرفت و درباره وضعیت خود توضیح می‌داد اما در یکی دو روز پایانی ارتباطش با خانواده قطع
شده بود.سامان ادعا کرد اختلاف بر سر مبلغی حدود ۷۰۰ میلیون تومان، انگیزه این ماجرا بوده است؛ رقمی که در سال ۱۳۸۱ مبلغ قابل‌توجهی محسوب می‌شد. او همچنین مدعی شد دو برادر پس از گرفتن پول و چک‌های مقتول، او را به قتل رسانده و جسدش را در اطراف چیتگر رها کرده‌اند. این شاهد از چکی به مبلغ ۹ میلیون تومان نیز سخن گفت که به ادعای او، برای تحویل دادن به دو برادر در اختیارش قرار گرفته بود.
با طرح این اظهارات، رحمان و رحیم بازداشت شدند. آنها ابتدا اتهام را انکار کردند اما رحمان در ادامه به قتل اعتراف کرد و مدعی شد مقتول را خفه کرده و جسدش را به محل کشف منتقل کرده‌اند.
گره اصلی پرونده؛ علت مرگ چه بود؟
در ادامه، رحمان روایت دیگری مطرح کرد و مدعی شد انگیزه قتل این بوده که با مرگ شریک‌شان، سهم بیشتری از شرکت به آنها برسد. با این حال، نظریه پزشکی‌قانونی با بخشی از اعتراف‌ها همخوانی نداشت. علت مرگ مقتول، مسمومیت ناشی از گاز کربن اعلام شده بود، نه خفگی؛ موضوعی که پرسش‌هایی درباره چگونگی وقوع جنایت ایجاد کرد و حتی تشکیل کمیسیون پزشکی‌قانونی را درپی داشت.
باتوجه به تناقض‌های موجود و انکارهای بعدی متهمان، رسیدگی به پرونده در مقطعی متوقف شد اما اولیای دم با تأکید بر شکایت خود از دو برادر، خواستار قصاص آنها شدند و پیگیری قضایی را ادامه دادند.
پرونده پس از سال‌ها در دادگاه کیفری یک
این پرونده که در زمان وقوع در دادگاه‌های عمومی رسیدگی شده بود، پس از تحقیقات متعدد و باتوجه به انکار متهمان، از مصادیق لوث تشخیص داده شد. درنهایت، دادگاه کیفری دو باتوجه به اتهام قتل و درخواست قصاص اولیای دم، پرونده را برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک فرستاد.
اکنون پرونده با پنج متهم در شعبه ۱۰ دادگاه کیفری یک مطرح شده است. طبق اطلاعات ارائه‌شده، سه نفر از متهمان شناسایی و بازداشت شده‌اند و سامان نیز با قرار وثیقه آزاد است. با گذشت بیش از دو دهه از این جنایت، چگونگی مرگ تاجر جوان و نقش هر یک از متهمان، از موضوعاتی است که باید در روند رسیدگی قضایی روشن شود.