اقتدار نظام جمهوری اسلامی در دو جبهه دیپلماسی و میدان
ایران در طول حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی و ارتکاب جنایات متعدد علیه این ملت بزرگ، نشان داده است که از قدرت مقاومت بسیار بالایی برخوردار است و همچنین توانایی بسیار خوبی برای ضربه زدن به آنها دارد؛ به‌طوری‌که در هر دور از حملاتی که آنها انجام دادند، با ضربات کوبنده ایران مواجه و ناچار به عقب‌نشینی شدند. این یک واقعیت مسلم است که همه مردم دنیا و به‌ویژه صاحب‌نظران نظامی و سیاسی شاهد آن بوده‌اند و آن را به‌صراحت بیان کرده‌اند.
مسعود رضایی - تحلیلگر ارشد مسائل سیاسی
بنابراین، ایران نشان داده است که نه‌تنها ترس و واهمه‌ای از رویارویی نظامی با دشمنان خود ندارد، بلکه در چارچوب این رویارویی‌ها قادر است خسارات و تلفات زیادی نیز به آنها وارد کند؛ به‌نحوی‌که آنها در محاسبات خود مجبور به بازنگری‌های اساسی شده‌اند.
اما در کنار این توانمندی و اقتدار نظامی که ایران دارد، همواره بر این نکته نیز تأکید کرده است که از حضور در فضای دیپلماتیک و پیگیری و طرح مواضع، خواسته‌ها و شروط خود در مذاکرات ابایی ندارد و از دیپلماسی فرار نمی‌کند.بنابراین، در همین چارچوب بود که ما به توافق‌نامه اسلام‌آباد رسیدیم. ما کاملا به آنچه امضا کرده بودیم پایبند بودیم، ولی آمریکا و شخص ترامپ نشان دادند که امضا و تعهد آنها هیچ اعتباری ندارد و در این زمینه همواره به دنبال فریبکاری و پیمان‌شکنی هستند.
بنابراین، ایران در حال حاضر رویکرد خود را در دو جبهه دنبال می‌کند. با توجه به آنچه گذشته است، این رویکرد در دو جبهه پیگیری می‌شود: یک جبهه، جبهه مقاومت و رویارویی نظامی است که ایران در آن، شروط خود را که حاوی حقوق مسلم ملت ایران است، با برخورداری از توانمندی نظامی خود به دشمن تحمیل می‌کند؛ کمااین‌که در حال حاضر تنگه هرمز را به‌صورت مقتدرانه‌ای مدیریت می‌کند و به‌هیچ‌وجه نیز در مقابل تهدیدها و تحرکات نظامی دشمن پا پس نمی‌کشد.
اما در عین حال، علی‌رغم همه پیمان‌شکنی‌ها و عهدشکنی‌هایی که آمریکا داشته است، ایران همچنان اعلام می‌کند که شروط خود را در مذاکرات مطرح کرده و تا زمانی که این شروط هفت‌گانه تحقق پیدا نکند، هیچ تفاهمی با آمریکا نخواهد داشت.این در واقع نوعی اقتدار نظام جمهوری اسلامی است که در دو جبهه دیپلماسی و میدان نظامی دنبال می‌شود.
آمریکا و رژیم صهیونیستی در حال حاضر به دنبال این هستند که با نمایش قدرت و تحرکات نظامی خود، ایران را دچار نوعی ترس و سستی در تصمیم‌گیری کنند. هر روز ترامپ در صحبت‌های خود شروع به تهدید کردن ایران می‌کند و نتانیاهو نیز همین روش را در پیش می‌گیرد و خود را آماده حمله به ایران نشان می‌دهد.
طبیعی است که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی با تمام قدرت و با هوشیاری کامل در انتظار هرگونه تحرک نظامی دشمن هستند تا مجدداً پاسخ‌های قوی و دردناک خود را به آنها بدهند و را از آنچه کرده‌اند پشیمان‌شان کنند؛ بلکه با وارد آوردن ضربات سخت‌تر و کوبنده‌تر از گذشته و گسترش حوزه جغرافیایی درگیری‌های نظامی، آنها را با خسارات و تلفات بسیار بیشتری از قبل مواجه کنند.
اما در عین حال، در حوزه دیپلماسی نیز مسئولان مربوطه با قاطعیت اعلام کرده‌اند که هیچ‌گونه عقب‌نشینی، حتی به‌اندازه ذره‌ای، از شروط صورت نخواهد گرفت و این‌گونه نمایش‌ها، تهدیدها و به راه انداختن جنگ روانی نیز فایده‌ای برای دشمنان نخواهد داشت.
اما در کنار این توانمندی و اقتدار نظامی که ایران دارد، همواره بر این نکته نیز تأکید کرده است که از حضور در فضای دیپلماتیک و پیگیری و طرح مواضع، خواسته‌ها و شروط خود در مذاکرات ابایی ندارد و از دیپلماسی فرار نمی‌کند.بنابراین، در همین چارچوب بود که ما به توافق‌نامه اسلام‌آباد رسیدیم. ما کاملا به آنچه امضا کرده بودیم پایبند بودیم، ولی آمریکا و شخص ترامپ نشان دادند که امضا و تعهد آنها هیچ اعتباری ندارد و در این زمینه همواره به دنبال فریبکاری و پیمان‌شکنی هستند.
بنابراین، ایران در حال حاضر رویکرد خود را در دو جبهه دنبال می‌کند. با توجه به آنچه گذشته است، این رویکرد در دو جبهه پیگیری می‌شود: یک جبهه، جبهه مقاومت و رویارویی نظامی است که ایران در آن، شروط خود را که حاوی حقوق مسلم ملت ایران است، با برخورداری از توانمندی نظامی خود به دشمن تحمیل می‌کند؛ کمااین‌که در حال حاضر تنگه هرمز را به‌صورت مقتدرانه‌ای مدیریت می‌کند و به‌هیچ‌وجه نیز در مقابل تهدیدها و تحرکات نظامی دشمن پا پس نمی‌کشد.
اما در عین حال، علی‌رغم همه پیمان‌شکنی‌ها و عهدشکنی‌هایی که آمریکا داشته است، ایران همچنان اعلام می‌کند که شروط خود را در مذاکرات مطرح کرده و تا زمانی که این شروط هفت‌گانه تحقق پیدا نکند، هیچ تفاهمی با آمریکا نخواهد داشت.این در واقع نوعی اقتدار نظام جمهوری اسلامی است که در دو جبهه دیپلماسی و میدان نظامی دنبال می‌شود.
آمریکا و رژیم صهیونیستی در حال حاضر به دنبال این هستند که با نمایش قدرت و تحرکات نظامی خود، ایران را دچار نوعی ترس و سستی در تصمیم‌گیری کنند. هر روز ترامپ در صحبت‌های خود شروع به تهدید کردن ایران می‌کند و نتانیاهو نیز همین روش را در پیش می‌گیرد و خود را آماده حمله به ایران نشان می‌دهد.
طبیعی است که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی با تمام قدرت و با هوشیاری کامل در انتظار هرگونه تحرک نظامی دشمن هستند تا مجدداً پاسخ‌های قوی و دردناک خود را به آنها بدهند و را از آنچه کرده‌اند پشیمان‌شان کنند؛ بلکه با وارد آوردن ضربات سخت‌تر و کوبنده‌تر از گذشته و گسترش حوزه جغرافیایی درگیری‌های نظامی، آنها را با خسارات و تلفات بسیار بیشتری از قبل مواجه کنند.
اما در عین حال، در حوزه دیپلماسی نیز مسئولان مربوطه با قاطعیت اعلام کرده‌اند که هیچ‌گونه عقب‌نشینی، حتی به‌اندازه ذره‌ای، از شروط صورت نخواهد گرفت و این‌گونه نمایش‌ها، تهدیدها و به راه انداختن جنگ روانی نیز فایده‌ای برای دشمنان نخواهد داشت.